De twee gezichten van een narcist

Waarom is het zo moeilijk om je partner te verlaten ondanks dat hij of zij je mishandelt? Er zijn zoveel redenen dat je in een relatie blijft zitten ondanks het narcistisch misbruik. In dit artikel noem ik een van de redenen waarom ik toch steeds weer bij mijn narcistische ex-partner bleef: soms was hij namelijk best leuk...

 

narcisme narcistisch narcist narcisten eigenwaarde reden partner jasmijn narcistische wereld ontvlucht boek redenen relatie

Ik heb het wel geprobeerd. Meerdere keren probeerde ik de relatie met mijn narcistische partner te verbreken, wat óf niet lukte, óf ik kwam al snel weer terug. In dit blogartikel schrijf ik over een van de (vele) redenen waarom ik steeds weer bij hem bleef. 

 

Namelijk dat het er soms ook heel leuk en normaal aan toe ging. Natuurlijk, alles was toneel, het was gespeeld, wat je op zo'n moment echter niet merkt. Je hebt met een rasechte acteur of actrice te maken wanneer je gebukt gaat onder narcistisch misbruik. Iedereen zou hem of haar geloven omdat de buitenwereld een masker ziet dat niet van echt valt te onderscheiden. 

 

Hij is zo leuk en normaal...

Het leek heel vaak alsof ik met twee personen te maken had. De ene keer was hij zo lief en leuk, zo normaal ook, zo 'menselijk'. We praatten, hij zorgde voor me en kookte voor me. We deden leuke dingen samen, we zaten in het park, gingen uiteten of pakten een terrasje, en ondertussen was er geen vuiltje aan de lucht.

 

Er was rust. Eindelijk. Als je in zo'n chaotische relatie zit, geniet je dubbel en dwars van elke seconde rust die je maar te pakken kunt krijgen. Je vergeet dat je gisteren werd uitgescholden, hoe gek het ook klinkt. Nu is het leuk, nu is hij lief, nu ben ik eventjes niet slecht. Wat een heerlijk gevoel!

 

Op zulke momenten dacht ik: 'Er IS helemaal niets aan de hand! Alles gaat goed! Zie je nou wel, ik maak me druk om niets.'

Van licht naar donker

Ken je dat? Dat het een stralend zonnige dag is, maar dat de lucht plotseling donker wordt, het begint te bliksemen en de regen met bakken uit de lucht valt? Dat je heel verbaasd bent waar dat nou opeens vandaan komt? Je zag immers niets aan komen. Er wás ook niets waar je het aan had kunnen voorspellen.

 

Zo zagen de dagen met mijn narcistische partner er altijd uit. Iedere dag opnieuw was het weerbeeld wisselvallig met kans op een flinke bui.

 

Hoe kan dat nou ineens? Waar is dat stralende, warme zonnetje gebleven? De zon scheen toch echt? Er was toch geen vuiltje aan de lucht? Tja, was dat maar zo. Zo léék het alleen maar. Het duurde vaak slechts enkele uren tot hooguit een dag - jawel, een hele dag maar liefst. Soms ging het zelfs meerdere dagen achtereen goed.

Hij is zo kwaadaardig!

Dan was hij weer iemand anders. Iemand die mij commandeerde, vernederde en uitschold. Dat lag natuurlijk niet aan hem: nee, het lag aan mij. Ik had blijkbaar iets verkeerds gezegd of gedaan, ik schopte zijn belangrijke leventje weer eens in de war. Hij wist haarfijn en zó geloofwaardig uit te leggen wat ik nu weer verkeerd had gedaan, en hoe ik zijn leven weer verpestte, 'zoals altijd'. Bovendien dronk hij nogal graag waardoor ik zijn gedrag aanvankelijk aan de alcohol koppelde: dát was vast de oorzaak. Hij kon er niets aan doen... Zo bleef ik steeds maar weer bij hem.


Nog meer redenen

Helaas zijn er nog veel meer redenen die het losbreken van narcistisch misbruik zo moeilijk maken. Veel redenen hangen ook weer met elkaar samen waardoor je in een heel web verstrikt raakt.


Volgende week beschrijf ik in een blogartikel weer een andere reden waarom het me niet lukte mijn narcistische partner eerder te verlaten. In mijn boek 'De narcistische wereld ontvlucht' staan 24 redenen beschreven die het losbreken bemoeilijken én hoe je deze kunt ombuigen naar redenen om juist wél zo snel mogelijk weg te vluchten. 

Reactie schrijven

Commentaren: 3
  • #1

    Tina (woensdag, 06 december 2017 17:02)

    Dit is zó herkenbaar! In mijn geval ging het om een borderliner maar het is me (vooral door jou en je boek) duidelijk geworden hoeveel overeenkomsten er zijn met narcisme.
    Ik ging alle 'normale' momenten met mijn ex ontzettend uitvergroten en dan zei ik tegen mezelf: We hebben het toch ook wel echt goed samen.
    Na mijn ontsnapping realiseerde ik me pas dat dat echt een leugen was en dat even rust niet hetzelfde is als goed.
    Dat goedpraten van zijn bizarre gedrag vind ik nog steeds onbegrijpelijk. Het voelt ongelooflijk dom, zeker nu ik eindelijk helder zie wat een vreselijke lijdensweg het was.
    Fijn dat je zo duidelijk beschrijft hoe het werkt en dat het een web is waarin je verstrikt raakt. Dat helpt wel om mezelf minder te verwijten.

  • #2

    Jasmijn Couwenberg (donderdag, 07 december 2017)

    Dank je wel Tina voor je reactie! Klopt, dit geldt ook precies voor borderliners. Voel jezelf vooral niet dom, het zijn meesters in manipulatie die zelfs psychiaters om de tuin weten te leiden. Achteraf kun je je vaak niet meer voorstellen hoe je er ooit in 'getrapt' bent. Dat betekent niet dat je dom bent, maar dat je toen gewoon nog niet over de informatie en de vluchtwegen beschikte die je nu wel hebt.

  • #3

    Dirk (dinsdag, 20 februari 2018 22:39)

    Ik ben er ook ingetrapt. Dat was ook niet zo moeilijk. Een mooie vrouw, het beste leven samen, leuke dingen samen doen, leven op een roze wolk....tot....tot na ongeveer een jaar alles veranderde, en ik me nog enkel kon vasthouden aan die sporadisch mooie momenten. Ondertussen heb ik haar, na maanden aarzelen, aan de deur gezet. En dat was de beste beslissing die ik kon nemen. Nu ben ik nog boos, boos op haar, boos op mezelf, maar gelukkig kan ik er ook mee lachen, de manier waarop ze loog, tot ik merkte dat ze er zelf niet meer uitraakte, hoe ze me probeerde te manipuleren, haar plotse stemmingwisselingen....en zoveel meer. Maar ik kan er nog mee lachen, gelukkig ben ik er van af. Het volgend slachtoffer is ze hoogstwaarschijnlijk al mee bezig... triest, die zal ook zichzelf moeten helpen.