De allesvernietigende narcistische jaloezie

Andermans geluk is een van de grootste frustraties van narcisten en borderliners. Zij leven namelijk van andermans ellende en hebben die nodig om zich goed over zichzelf te voelen. Hun jaloezie kan dan ook een allesvernietigende uitwerking hebben. 

 

www.omstandersvan.nl narcistisch misbruik jasmijn couwenberg boek narcistische wereld ontvlucht narcisme borderline narcisten borderliners narcist borderliner jaloezie jaloers afgunst

Ik schreef het al eens eerder: narcisten en borderliners glunderen gewoon bij het zien van andermans ellende. Heel eng! Vergaat het andere mensen goed, dan raken ze gefrustreerd. Het goede is alleen weggelegd voor hen en voor niemand anders. Het maakt hen extreem jaloers, zo jaloers dat ze proberen andermans geluk op allerlei manieren kapot te maken. Zij niet gelukkig, dan niemand gelukkig!

 

In dit blogartikel beschrijf ik drie manieren waarop jaloerse narcisten en borderliners proberen om jouw geluk te vernietigen: tegenspreken, ontmoediging, vernedering.

 

1.Tegenspreken

Als jij ergens positief over bent, dragen narcisten en borderliners allerlei argumenten aan waarom het niet positief is. Bij alles wat je maar vertelt hebben zij het toevallig zelf ook meegemaakt of kennen ze toevallig altijd wel weer 'iemand' die dat ook meemaakte, maar... bij wie het ook niet lukte. Dus waarom zou het jou wel lukken? Of ze doen zich voor als expert op elk gebied en raden je iets ten zeerste af, ook al geeft een echte deskundige jou een heel ander advies; dat advies klopt van geen kant, vindt de narcist of borderliner die enkel zichzelf als autoriteit ziet.

 

2.Ontmoediging

Inmiddels ben ik verhuisd naar een huisje vlakbij zee. Iets wat ik altijd al jarenlang wilde en wat nu eindelijk mogelijk was. Nadat ik op een avond voor de eerste keer naar zee was gefietst, appte ik dat enthousiast aan die narcistische vriend waar ik vorige week over schreef in het blogartikel 'Narcisme in vriendschappen: 4 voorbeelden'

 

Zijn reactie: 'Zo laat nog?' 

(het was halverwege de avond)

Ik: 'Laat?' 

Hij: 'Donker' 

(pas op het moment van het appen begon het donker te worden, ik was toen allang weer thuis)

Ik: 'Ik heb fietsverlichting hoor' 

Hij: 'Weet ik maar dacht dat je niet van hield' 

(als er iets is waar ik een hekel aan heb, en wat typisch narcistisch is, is wanneer mensen doen alsof ze precies weten waar ik van hou; dat kan ik alleen zelf weten, en bovendien: als ik er niet van hield, zou ik het toch niet doen, en daar ging het nu trouwens ook helemaal niet om want ik hoopte gewoon even enthousiast mijn verhaal kwijt te kunnen)

Ik: 'Waarvan?' 

(gezien zijn incomplete zin zoals hij die heel vaak typte) 

Hij: ''s Avonds fietsen' 

(terwijl hij juist wist dat ik heel vaak fietste, zowel overdag als 's avonds)

 

Behalve de ontmoediging zie je hierin nog twee typisch narcistische trekjes: beweren dat ik in het donker fietste terwijl het nog licht was, en beweren dat ik er niet van hou terwijl ik er wel van hou (denk aan gaslighting).

 

3.Vernedering

Een paar jaar geleden volgde ik een studie. Meer om rationele redenen dan dat het echt vanuit mijn hart kwam; het was interessant maar ik zag mezelf absoluut niet de hele week op een kantoor zitten. Daarnaast werkte ik al als zelfstandig schrijfster, en kwam ik er steeds meer achter dat dát mijn passie was, dát wilde ik blijven doen en uitbreiden. Ik overwoog met de studie te stoppen en besprak dat met mijn vader, met wie ik net weer contact had.

 

Zijn vrouw zat er ook bij die nogal vreemd reageerde:

Ik: 'Ik wil uiteindelijk niets met de studie gaan doen en ik heb immers al een goede baan...'

(word plots onderbroken door een spontane lachbui)

Ze proest het uit van het lachen en kijkt me met grote ogen aan: 'Maar dat is parttime!'

Ik: 'Wat maakt dat nou weer uit? Het gaat om plezier in je werk en dat heb ik, dat is belangrijker dan het aantal uren.'

Ze bleef me maar uitlachen en overdreven verbaasd doen, want het was zo raar en ze snapte er helemaal niks van. Ze probeerde mijn vader er nog in mee te krijgen, die zich stil hield.

 

Die narcistische vriend zei het ook een keer: 'Als je fulltime gaat werken heb je meer geld om leuke dingen te doen'. Best apart: ondertussen deed ik meer leuke dingen dan hij; hij klaagde juist vaak dat hij met zijn fulltime baan geen tijd had voor leuke dingen, en probeerde dit nu wel aan mij op te leggen? 

 

Wat doe je met hun jaloezie?

Jaloezie van narcisten en borderliners kan jou heel erg een slecht gevoel over jezelf geven en jou afremmen in je ontwikkeling en in het najagen van je dromen. Je gaat geloven dat je geen recht hebt op geluk, dat je nooit iets zal kunnen bereiken, en je gaat je schuldig voelen wanneer je wel iets doet wat jou gelukkig maakt.

 

Maar waarom worden narcisten en borderliners zo jaloers? Jaloezie betekent dat jij iets bent, hebt of doet wat waardevol is. Zo waardevol dat zij het ook graag zouden willen, maar niet bereid zijn om er moeite voor te doen. Ze willen het van je afpakken en als dat niet lukt, maken ze het (soms letterlijk) wel kapot. 

 

Blijf altijd in jezelf geloven, blijf altijd dromen en ga je dromen achterna, want het is je basisrecht als mens om gelukkig te zijn en daar mag niemand een stokje voor steken!

 

Van jezelf leren houden en jezelf het beste gunnen leer je met behulp van mijn werkboek 'Je eigenwaarde terug na narcistisch misbruik'. Laat hun jaloezie juist de drang om te leven en gelukkig te zijn in je losmaken! Haal er juist de energie uit om 100% voor jezelf te gaan!

 

Reactie schrijven

Commentaren: 4
  • #1

    Layla (dinsdag, 02 oktober 2018 09:25)

    Het klopt idd ik merkte ook dat er veel niet klopte toen m’n moeder hoorde dat mijn man mij uit eten nam op mijn verjaardag als verassing. Mijn moeder gaf meteen aan ja dat doet hij natuurlijk omdat hij het zelf leuk vind om te gaan. En meer van dat soort dingen
    Op vakantie gaan, dagje weg altijd heeft ze wel een reden om je pret af te kraken. Behalve als ze mee mag de controle hebben en later klagen dat ze geen genoeg aandacht van ons kreeg. Ik kan het me maar niet voorstellen hoe je op je eigen dochter jaloers kan zijn. Het gestook tussen mijn man wordt alleen maar erger. Wij staan er gelukkig boven zeg niks meer wat ik doe. Het is soms wel triest . Wie staat nu het meest bij je als je je geluk maar ook verdriet wilt delen. Ik zit nog steeds in rouw dat raakt me diep. Door een goede therapeut maar ook m’n lieve man en m’n zus die precies weet wat ik meemaak krabbel ik er boven op.

    Ze is zo slim en trap er soms nog steeds in , maar ben op de goede weg kan niet meer terug en wil ook niet meer terug. Ik wil ook niet meer op commando leven van m’n moeder. Ik ben een volwassen vrouw met 3 kinderen. Er is paar keer een woede-uitbarsting geweest. Ben er niet op ingegaan. Ben nu in een fase nee het gaat niet zoals jij jaren hebt gedaan. Ik heb mijn eigen ik natuurlijk ik ben er ook verdrietig om want ze heeft mij het geluk en men kinderjaren afgenomen.
    Aandacht voor m’n kinderen san kreeg zei voorrang
    Ook het wijsmaken dat als ik niet doe wat ze zegt ik de hel in ga ja jullie lezen het goed en ik geloofde het ook nog
    Het is niet te geloven.
    Het contact heb ik niet verbroken al en toe neem ik contact op voor m’n arme vader, hij is de liefste vader die iemand maar kan wensen het is zo hartverscheurend hoe ik moet zien hoe ze hem behandeld. Het liefst had zei ook dat ik mijn man zo behandelde, respectloos, en als een slaaf haar moet aanbidden. Mijn ogen zijn geopend ben altijd alert en zal altijd net doen of ze mij niets doet. Leef m’n leven en af en toe bel ik. Ze kayn bezig met stiltebehandeling dat heb ik in de gaten maar geef niet toe
    Laat haar lekker stil zijn. Af en toe ja heb ik verdrietige momenten als ik zie how het anders kan
    Een leuke moeder dochter relatie maar ja
    Het is zo moet me erbij neerleggen en ga nu mezelf en m’n gezin bescherming. Ze komt er niet tussen wn dat is precies haar frustratie.
    We gaan met z’n allen deze vreselijke mensen overwinnen.

  • #2

    Tas (dinsdag, 02 oktober 2018 14:23)

    De standaard reactie van mijn moeder is, wanneer ik vertel dat ik op vakantie ga: 'Dat doet maar' of 'verwend kind'. En toen ik mijn vriend voor het eerste meenam negeerde ze hem totaal. Daarna sprak ze tot hem alsof hij moeilijke woorden allemaal wel niet zou begrijpen. Ze heeft nooit de moeite gedaan hem te leren kennen maar verkondigde wel overal dat hij geen goede man voor mij zou zijn.

    Ik ben nog maar recent achter haar narcisme en heb nog honderden voorbeelden maar ik begrijp dus helemaal wat je bedoelt.

  • #3

    Ann (woensdag, 03 oktober 2018 11:34)

    Mijn partner is jaloers op alles en iedereen, mijn vrienden, familie en collega's, zelfs op een kind waar ik aandacht voor heb. Heel simpel antwoord van haar, ik ben niet jaloers, ik moet dat kind niet.

  • #4

    Marcel Alkema (vrijdag, 26 oktober 2018 04:24)

    Het ontbreken van het gunnen op geluk, kan ook een opvoedkundige afwijking zijn. Ik kende narcisten binnen een gezin welke dit doorgaf aan de volgende generatie, inclusief de partners. Deze waren niet opgewassen tegen de kwetsende en confronterende leugens en ze zich dus onderdanig opstelde. Ik ook niet want hoe reageer je er op en was er door mijn opvoeding en persoonlijke ontwikkeling niet tegen bestand. Jaloers zijn was in hun geval dat het bezit van hun werd ontnomen en door ontmoediging in jaren weer het bezit terug kregen. Triest genoeg gold dit ook voor twee kinderen van 1 en 4 jaar, welke dan geestelijk en gevoelsmatig van je af zijn genomen. Het kost veel tijd en energie om dit te herstellen, terwijl de narcisten op bank zitten hun plannen te bedenken om juist te ontmoedigen. Ze zijn nu 20 en 23. De jongste gaat makkelijker dan de oudste. Toevalligerwijs zei ik vroeger dat de oudste juist mijn oogappel was. Ik heb het altijd beleeft als zijnde, dat een treiterkind het dierbaarste van je afpakt.