Week Tegen Pesten 2018: pesten in relaties

Het is de Week Tegen Pesten 2018 en daarom gaat dit blogartikel over pesten in relaties. Als je een relatie met een narcist of borderliner hebt, word je voortdurend gepest. Narcisten en borderliners halen de meest bizarre 'grappen' uit en genieten er nog van ook.

 

pesten gepest pester pesters school kinderen zelfmoord week tegen narcist borderliner narcisten borderliners relatie relaties narcistisch misbruik psychische mishandeling voor jezelf opkomen assertiviteit borderlinemoeder pesterijen grapjes

Pesten is psychische mishandeling. Pesten komt niet alleen voor op school, maar overal waar mensen met elkaar omgaan, zoals op het werk, bij verenigingen, tussen buren, maar ook in families en relaties. 

 

Vlak voordat ik mijn narcistische ex-partner ontmaskerde, besefte ik dat hij me pestte. Narcistisch misbruik kende ik nog niet; op dat moment kon ik zijn gedrag het beste omschrijven als pesten, iets wat ik helaas nog goed kende van vroeger op school.

 

Gepest op school

Vroeger als kind werd ik gepest op school. Keer op keer kreeg ik naar mijn hoofd geslingerd dat ik lelijk was en stonk, en werd ik uitgelachen omdat ik rare kleding zou dragen. Als gevolg van ouderverstoting zei ik 'dat ik geen vader had' (erin geprogrammeerd door mijn borderlinemoeder), waarop klasgenootjes mij een 'spermakind' noemde. Eén meisje was mijn beste vriendinnetje, nou ja 'best'? Ze schopte me wel eens flink in de pauze, achter de bosjes.  

 

Pesten en zelfmoord

In de brugklas werd ik opnieuw gepest en dacht ik aan zelfmoord. Ik was twaalf, bijna dertien, toen ik me afvroeg of ik direct dood zou zijn als ik van het dak van de school zou springen. Het was twee verdiepingen hoog, en waarschijnlijk besefte ik ook wel dat dat niet zou lukken.

 

Dit was ook in de periode dat mijn borderlinemoeder mijn stiefvader plotseling aan de kant schoof en ik voor de tweede keer ouderverstoting meemaakte. Ik kon het heel goed met hem vinden, ook met zijn familie; jeetje wat was ik blij om eindelijk familie te hebben! Een waar hoogtepunt in mijn eenzame jeugd.

 

Maar nu was ik wéér helemaal alleen, met enkel nog een gestoorde borderlinemoeder die de baas over mij speelde. En dan ook nog een nieuwe school, en weer pesterijen... dat werd me teveel. Dit alles was al een zeer grote aanslag op mijn Zelf, een aanslag die ik met zelfmoord dacht te kunnen beëindigen. 

 

'Kom nou eens voor jezelf op!'

Vaak zegt men als iemand gepest wordt: 'Je moet gewoon eens een keer voor jezelf opkomen!' Ja, als je wist hoe dat moest, en je het ook zou durven, zou je dat heus wel doen. Maar wat als je dat niet kunt of durft? Kun je het een kind, maar ook een volwassene, kwalijk nemen dat hij niet voor zichzelf opkomt? Nee! Niemand wordt graag mishandeld!

 

Assertiviteit: niet kunnen en niet durven

Niet voor jezelf opkomen heeft te maken met het niet kunnen en het niet durven

 

Kan het kind niet voor zichzelf opkomen omdat hij niet weet hoe dat moet, dan heeft hij het kennelijk niet geleerd van zijn ouders. Er mist iets in zijn opvoeding: ouders horen hun kind te leren om voor zichzelf op te komen, zodat het kind zichzelf beter kan beschermen.

 

Kinderen van narcisten en borderliners leren het tegenovergestelde. Zo moest ik mezelf compleet wegcijferen voor mijn borderlinemoeder. Narcisten en borderliners willen namelijk helemaal niet dat jij assertief bent, want dan zou je ook wel eens in opstand tegen hén kunnen komen!

 

Waarmee we bij het volgende punt komen dat assertiviteit in de weg staat: angst. Je weet dat de ander boos wordt wanneer je ergens wat van zegt, dus durf je dat ook niet, want dan worden de pesterijen vast nog veel erger. 

 

Als kind leer je zo dat dit de manier is waarop je met mensen moet omgaan, dat dit de regels van het leven zijn. Op deze manier kom je later opnieuw weer in dergelijke situaties terecht, en loop je een groot risico om op diverse plekken in de maatschappij gepest te worden. 

 

Narcisten en borderliners zijn gek op pesten

Narcisten en borderliners zijn gek op pesten. Hoe harder ze de ander raken, hoe harder ze staan te juichen, alsof ze een of andere overwinning behaald hebben. Echt, als je een narcist of borderliner gelukkig wilt zien, is dit het moment. Ze genieten er met volle teugen van... 

 

In mijn boek 'De narcistische wereld ontvlucht' beschrijf ik uitgebreid een voor een de vele kenmerken van narcisme en borderline. Een daarvan is 'Humor oftewel pesten', met tal van bizarre voorbeelden van 'grappen' die mijn narcistische ex-partner en borderlinemoeder uithaalden met andere mensen. Hoe ze erbij glunderden... heel eng was dat!

 

Pesten is niet grappig

Maar pesten is absoluut niet grappig. Natuurlijk zeggen de pesters dat het wél een grapje is, dat je niet zo flauw moet doen, dat je wel wat meer humor mag hebben. Allemaal om hun destructieve gedrag te verdoezelen. Als het jou pijn doet, als het over jouw grenzen gaat, als jij jezelf moet aanpassen, dan zijn het geen grapjes meer.

 

Het heeft ook niets met humor te maken, want narcisten en borderliners kennen geen echte humor, alleen een ziekelijke soort humor die bedoeld is om anderen aan het huilen te maken - niet aan het lachen.

 

Voel je je ergens niet prettig bij, dan is het géén onschuldig grapje meer en heb je te maken met een pester!

 

Reactie schrijven

Commentaren: 2
  • #1

    Wendy (vrijdag, 21 september 2018 13:58)

    Met een moeder en een buur die idd plezier hebben aan het in de grond boren van anderen komt me dit heel bekend voor. Zelfs het afpakken, doden van je dierbare dieren geeft hen een kick. Tot je geen dag meer gerust bent en 5x per dag gaat controleren of alles nog ok is met je dieren. En ze zorgen er steeds mooi voor dat je geen bewijzen hebt. ik

  • #2

    Adje Romme (vrijdag, 21 september 2018 16:46)

    Mijn moeder en broer zijn narcisten en de rest van gezin pest mee. Mijn vader is doodgepest, mijn broer heeft zelfdoding gedaan in 2015 hij kon niet praten en schaamde zich voor alles wat er heeft afgespeeld in het gezin en had daarbij een groot schuldgevoel. Mijn middelste dochter zit in hun web en keert zich nu tegen mij toen ik hun ontmaskerde en veel last had van complex PTTS. Al een rechtzaak gehad maar gelukkig gewonnen. Ik ben de oudste uit gezin van 8 kinderen en ik twijfel ook aan de wiegedood van mijn zusje met haar 14 maanden en de val van mijn vader van de trap, maar ze sjoemelen en dan heb je geen bewijzen. Ook vermoed ik dat mijn moeder kittens van mij heeft doodgemaakt. Meerdere gesprekken met veilig thuis gehad maar helpen doen ze niet. Mijn oppaswerk kwijt geraakt door hun. Je voelt je zo alleen, gelukkig ziet mijn en haar huisarts het dat beide het zijn en ben ik in gesprek met maatschappelijk werk en de politie. Het is te heftig.
    Gelukkig heb ik wel vrienden die het wel zien. HIer moeten straffen voor zijn, een pak slaag is niet erg dat ben je de volgende dag weer vergeten maar
    je word geestelijk mishandeld en zij komen overal mee weg. Hopelijk word het in de toekomst beter en kunnen zulke mensen flinke straffen krijgen wat ze ook terecht verdienen.