· 

Waarom je een narcistische opvoeding vaak pas op latere leeftijd ontdekt

Dé grote vraag: waarom ontdekte je niet veel eerder dat je met narcistisch misbruik te maken had? Jarenlang kun je opgevoed worden door narcistische of borderline ouders zonder het te beseffen. Hoe kan het dat je nooit iets merkte? Waarom kom je er nu pas achter?

 

narcisme borderline narcisten borderliners opvoeding ontdekt jeugd www.omstandersvan.nl jasmijn couwenberg boek narcistische wereld ontvlucht mishandeling misbruik

Pas tegen mijn dertigste begon (en durfde) ik vraagtekens te plaatsen bij mijn opvoeding en mijn borderlinemoeder. Doordat ik in een relatie zat met een narcist die sterke borderlinetrekken vertoonde, zag ik langzaamaan de overeenkomsten tussen hem en haar.

 

Zo mag je toch niet denken?

Er waren wel eens van die momenten dat ik dacht: 'Nee, ik mág niet slecht over mijn moeder denken, want ze is mijn moeder', maar toen ik eindelijk verder durfde te denken, ging de beerput open. 

 

Ook dat is een van de oorzaken dat je nergens aan twijfelt: de narcist of borderliner presenteert zichzelf als Heilig -niemand maar dan ook niemand mag aan zijn of haar goedheid twijfelen- en als het meest liefdevolle persoon dat er maar bestaat -zodat je ook geen enkele reden hebt om te twijfelen.

 

Alle rare dingen van vroeger vielen op hun plek

Puzzelstukjes vielen op hun plaats, allerlei rare dingen van vroeger begreep ik nu ineens. Want het ging er vroeger bij ons thuis op allerlei manieren anders aan toe. Mijn vader was weggewerkt, de rest van de familie eveneens.

 

De angst die ik had om naar mijn vader te vragen, de extreme verlegenheid in het bijzijn van andere mensen zoals in winkels, de problemen die er altijd waren, het zielige gedoe van mijn labiele borderlinemoeder. Ze beheerste mijn hele leven, zowel als kind als volwassene, en iedere stap die ik zette, was beïnvloed door haar. 

 

Maar ik wist het niet. Ja, het voelde soms raar, en ik had altijd angst, voor van alles en nog wat, maar die angst kende ik mijn hele leven lang al. Je raakt eraan gewend, het is er altijd geweest, dus waarom zou je er wat achter zoeken? En dat ik op allerlei vlakken in mijn leven vastliep en er maar weinig goed ging, zag ik als mijn eigen stomme schuld...

 

Als kind leer je dat dit de norm is

Als kind weet je namelijk niet beter. Je wordt klein gehouden door je vader of moeder met narcisme en/of borderline. Alles wat fout gaat, schuiven ze op jou af. Zij hebben het altijd moeilijk, dus moet jij het oplossen, maar als klein kind kún je dat helemaal niet. Je faalt, met als gevolg dat je gaat geloven dat je een slechte behandeling verdient.

 

Wat je als kind leert, blijft je hoe dan ook bij. Je gaat ervan uit dat wat jouw ouders je leren en vertellen, de waarheid is, de norm is, dat het zo hoort, dat het normaal is.

 

Maar je bent nu toch volwassen?

Waarom zou je daar als volwassene ineens aan twijfelen? Toen ik rond mijn dertigste mijn vader opspoorde, vroeg hij mij waarom ik hem niet eerder opzocht, bijvoorbeeld op mijn achttiende, want toen was ik immers toch volwassen? 

 

Zo werkt het niet. Er moet eerst een flinke aanleiding zijn om te gaan twijfelen. Je moet het ook maar durven, want zoals ik al zei, ik durfde er niet eens over na te denken. Zonder die narcistische relatie, waarvan ik ook jarenlang niet begreep wat er aan de hand was, had ik nooit mijn borderlinemoeder kunnen ontmaskeren. En ik moest mijn narcistische ex natuurlijk ook eerst nog ontmaskeren, wat gebeurde via internet toen ik voor het eerst over narcisme las... Ik had er nog nooit van gehoord.

 

Je weet niet dat dit mishandeling is...

Want narcistisch misbruik is een vorm van mishandeling die je jarenlang kunt ondergaan zonder te weten dat je mishandeld wordt. Psychische mishandeling is onzichtbaar: met woorden, toneelstukjes en slinkse manipulaties word je helemaal geprogrammeerd en om de tuin geleid zonder het te merken. 

 

Hoe moet je weten dat je mishandeld wordt, als de dader jou juist leerde dat de manier waarop hij/zij jou behandelt liefde is?

 

Hoe moet je weten dat je mishandeld wordt, als je geen vergelijkingsmateriaal hebt, doordat je van iedereen geïsoleerd bent? 

 

Hoe moet je weten dat je mishandeld wordt, als je niet weet wat psychische mishandeling is? 

 

(en geloof me, dat weten de meeste mensen niet, alleen degenen die het zelf hebben meegemaakt en zich hiervan inmiddels ook bewust zijn)

 

Van de ene mishandeling naar de andere mishandeling

Het klinkt als een cliché, maar het is er met de paplepel royaal ingegoten. Als je als kind in zo'n giftige omgeving opgroeit, weet je niet beter en ontwikkel je een gigantisch minderwaardigheidscomplex. Daarom geloof je als volwassene nog steeds dat je niets waard bent en mishandeling verdient.

 

Je twijfelt er niet eens aan. Misschien ben je je er nog steeds niet echt bewust van, zo gewend ben je eraan geraakt, maar onbewust leidt het jou wel door het leven. En niet naar de mooiste plekken. Dat minderwaardigheidscomplex leidt jou van mishandeling naar mishandeling. Onbewust stel je jezelf op dezelfde manier op naar andere mensen als naar je ouders: minderwaardig, onderdanig, zonder tegengesputter, gebruiksklaar...

 

Zo kan het gebeuren dat je al je hele leven lang wordt mishandeld (door je ouders, maar ook door andere mensen) en continu in pijn leeft, zonder het te beseffen... Tijd om te ontwaken!

 

Laat de ontdekking een positief omslagpunt zijn

Met zoveel mogelijk en de juiste kennis over narcisme en borderline kun je langzaam wakker worden uit deze destructieve wereld vol mishandeling en kun je aan je ontsnapping beginnen. En niet alleen dat, het behoedt je ook weer voor nieuwe relaties en vriendschappen met narcisten en borderliners. 

 

Mijn boek 'De narcistische wereld ontvlucht' helpt jou hierbij, en als je verlost wilt zijn van je kwellende negatieve zelfbeeld, is mijn werkboek 'Je eigenwaarde terug na narcistisch misbruik' zeker ook wat voor jou. 

 

Het is absoluut niet fijn wat wij hebben meegemaakt, maar jij kunt nu het verschil maken en je verdere leven wél gelukkig zijn, als je de ontdekking van narcistisch misbruik in je leven gebruikt als omslagpunt om eindelijk de pijn achter je te laten en voor liefde en geluk te kiezen.

 

Je kunt het en je verdient het!

 

Reactie schrijven

Commentaren: 8
  • #1

    Adam (woensdag, 05 september 2018 09:00)

    Pijnlijk herkenbaar. Maar heel goed dit te beseffen. Dank je wel.

  • #2

    Gatima (woensdag, 05 september 2018 09:13)

    Ik wil heel graag herstellen van misbruik door m’n moeder. Ik ben er sinds een paar jaar achter gekomen dat het niet klopt. M’n moeder en ik zijn nu in een ware oorlog belandt. Ik ben slecht ondankbaar en hoe durf ik m’n moeder zo te behandelen. Ik snap nog steeds niet wat ik gedaan heb, ja heb haar ontmaskerd, afstand genomen en grenzen gaan stellen. Ik ben gesloopt.

  • #3

    Lynn (woensdag, 05 september 2018 10:33)

    Het is net dat ik over mijn leven lees, je bent idd van niets bewust en dat voelt normaal aan. In de loop van mijn opvoeding was bang en verlegen om de verkeerde dingen te zeggen dus kropte ik veel op. Het liefst was ik steeds op de achtergrond, als de dood was ik voor slechte punten op school maar ook voor goede. Vaak wist ik me niet hoe te gedragen in situaties, complimentjes werden thuis niet gegeven het kon altijd beter. We werden meestal vergeleken met broers en zussen. Wat ik me vooral blijf herinneren is dat ik mijn eigen coconnetje had mijn eigen stilte dat enkel van mij was waar ik me geregeld in terug trok waar niemand kritiek kon geven.

    Enkele jaren geleden heb ik eveneens online de ontdekking mogen lezen in welke soort gezin en opvoeding en relatie ik zat. Er werd veel duidelijk zoveel herkenning en zoveel tranen achteraf..

  • #4

    Edwige Veermeer (woensdag, 05 september 2018 12:17)

    Ik kan alleen maar zeggen dat die woorden op mijn lijf geschreven zijn. Ik ben 39 jaar moeten worden om te beseffen dat ik opgevoed ben geweest door een borderlinemoeder. Ik kan het een naam geven en het stilletjesaan een plaats gaan geven want dat neemt tijd. Het besef dat deze ontdekking een keerpunt is om mij te bevrijden van haar klauwen. Zal wel tijd in beslag nemen. Ik heb ook zo'n schrik om te worden zoals zij. Ik heb zelf een dochtertje en wil haar allesbehalve dit aandoen.... Weet niet hoe ik daarmee om moet gaan naar de opvoeding toe van mijn dochtertje. Bij elke stap denk ik van : ik heb toch geen borderline hé :( Dank voor een kleine raad hieromtrent indien dit kan. Ik heb heel veel aan uw boek gehad en ben van plan om mij ook het werkboek aan te schaffen. Dank bij voorbaat.

  • #5

    Rachel (woensdag, 05 september 2018 14:31)

    Ik ben zo ontzettend blij dat ik dit artikel heb gelezen! Jaren heeft het geduurd voordat ook ik er achter kwam dat ik er mee te maken had.. Het geeft zoveel erkenning en het maakt me steeds een beetje sterker als k zulke artikelen lees dat het niet aan mijn ligt. En zeker op momenten wanneer de twijfels weer toeslaan dan heb je juist die erkenning en bevestiging nodig.. wie verteld je anders hoe het zit als je nooit de realiteit gespiegeld krijgt maar een goed opgevoerd toneelstuk?!

    Heel erg bedankt Jasmijn. Jouw artikelen geven mensen moed en kracht om op te staan en een andere weg in te slaan.

  • #6

    Leyla (donderdag, 06 september 2018 18:41)

    Ik wist dat het niet deugde
    Ik wist dat het niet klopte en heb zoveel mogelijk hulp gezocht om alle deuren in mijn gezicht te krijgen. Zelfs nu ik het weet en kan benoemen, word ik nog steeds niet geholpen.
    Alsof het een geheim is die ik niet mag weten.
    Ik was gewoon een ondankbare dochter die haar moeder niet begreep
    En alle problemen zowel tussen mij en mijn moeder als mijn ex-man waren gewoon cultuurverschillen....
    Je wordt gillend gek en mensen denken jou gerust te stellen door je te verzekeren dat het allemaal tussen je oren zit.

    ''Whisper things into my brain
    Assuring me that I'm insane''

    Metallica - Welcome Home (sanitarium)

  • #7

    Jasmijn Couwenberg (zaterdag, 08 september 2018 21:55)

    Dank je wel voor alle reacties! Ik ben blij dat ook deze blog jullie allemaal weer een stapje verder helpt. Blijf vooral reageren want jullie bijdragen zijn heel waardevol en het is voor iedereen in deze situatie heel belangrijk om een uitlaatklep te hebben en dat kan hier.

    Edwige: maak je geen zorgen, lees deze blog maar eens:
    https://www.omstandersvan.nl/2018/02/28/worden-slachtoffers-zelf-ook-narcistisch/

  • #8

    Saskia huis (donderdag, 25 oktober 2018 23:13)

    Dit is mijn leven wat hier staat.l
    Ruim een jaar geleden gebroken met haar omdat ik het niet meer aankon, ik verdroeg de leugens niet meer, de haat in har ogen, constant aanhoren hoe goed mijn zus is en ik vermoed dat zij tegen mij opgezet is, je zou denken dat het een opluchting moet zijn dat je daar weg bent, maar niets is minder waar, de " lastercampagne " is walgelijk en alles wat ik opgebouwd heb is weg ,mijn dierbare nichtjes willen ook geen contact meer omdat ik een zware drugsverslaafde ben die uit haar macht ontzet moeten worden zodat ik gedwongen opgenomen kon worden maar wie krijgt haar macht terug nu ruim een jaar verder ben ik er slecht aan toe, wachtend op de volgende aanval en niet wetend wie de flying monkey is of zijn, het idee constant in de gaten te worden gehouden heeft mijn angststoornis erger gemaakt en de berichten die geplaatst worden , wordengrimmiger en sinds een paar dagen zie ik overal mijn moeder, de lastercampagne was het laatste zetje om te denken dat ik finaal gestoord ben, erg pijnlijk ook dat ze al mijn vrienden heeft weggejaagd en dat zij zich weg hebben laten jagen, dus sociaal isolement, waar stopt dit, of is zij het gevaarlijke type, waar ik erg verdrietig van ben is dat niemand mij geloofd en ik opmerkingen krijg, ze is nu weg toch,, blijf niet zo in het verleden hangen, je geniet van je zelfmedelijden, je gaat nooit en wil niet uit je verleden komen omdat je ervan geniet aldus een " vriend" vanmiddag , ik ben de wanhoop al ver voorbij en een burnout ook , dus hoe erger gaat dit nog worden, ik ben ook invalide en de pijnklachten door stress worden ondragelijk.