Narcisten en borderliners beheren jouw agenda

Narcisten en borderliners gebruiken hun partners en kinderen voor eigenbelang. Ze zijn bij je, omdat ze je nodig hebben; niet vanuit liefde. Daarom bepalen zij jouw agenda en gaat elke seconde van jouw kostbare tijd op aan... de narcist of borderliner.

 

narcisten borderliners tijd agenda ontmoedigen narcist borderliner

Jouw tijd is hun tijd. Narcisten en borderliners gedragen zich als een strenge secretaresse die jouw agenda superstrak beheert. Je moet immers hún leven leiden. Zij vullen jouw agenda van dag tot dag in met allerlei zaken ten behoeve van zichzelf.

 

Je kúnt geen planning maken voor jezelf. Als je dacht morgen eens een lekker dagje voor jezelf te hebben, vergeet het dan maar: ze hebben al een klusje voor je en alles is al geregeld. Op dat en tijdstip word je verwacht. O, je hebt al iets te doen? Jij?! Wat moet jij, onbelangrijk persoon, nou te doen hebben? Dat moet maar even wachten. Zij verkeren in nood. Zij hebben je nodig. NU.

 

Ze weten áltijd wel je tijd in te pikken

Linksom of rechtsom weten narcisten en borderliners jouw tijd altijd weer in te pikken. Ze kunnen dit op verschillende manieren doen en kunnen je behoorlijk klem zetten: welk antwoord je ook geeft, het is altijd fout:

 

-Heb je al iets te doen? Dat moet je direct beëindigen of afzeggen.
-Doe je iets wat hen niet zint? Er volgt ontmoediging om jou op 'zachte' wijze en uit 'eigen' wil ermee te laten stoppen.
-Heb je niets te doen? Dan heb je geen enkele reden om niet naar hen toe te gaan.
-Vraag je 'Hoezo?' alvorens antwoord te geven op de vraag of je tijd hebt of wat je aan het doen bent? Dan volgt er ruzie omdat je 'boos' zou zijn. Terwijl ze heel toevallig nou juist nét deze ene keer jou met iets leuks wilden verrassen, zonder enig eigenbelang... zodat jij je weer ondankbaar en schuldig kan gaan voelen...

 

Het is nooit goed genoeg

Ik zei wel eens tegen mijn narcistische ex-partner: "Al zou ik 25 uur per dag bij je zijn, dan is het nog niet genoeg voor jou!" Al bezoek je je narcistische of borderlinemoeder zes dagen per week, ze zal jou nog steeds een rasechte egoïst noemen omdat je de zevende dag aan jezelf besteedt. Iedere dag, ieder uur, iedere minuut, iedere seconde moet je aandacht bij hen zijn. Je kúnt een narcist of borderliner nooit voldoende aandacht geven. Een missie die gedoemd is te mislukken en die jou ondertussen helemaal sloopt en leegzuigt. 

4 tips

Als het nooit goed genoeg is, kun je er maar beter mee stoppen. Hier volgen enkele tips om trouw aan jezelf te blijven en voor jezelf te kiezen, om de chaos die het met zich mee brengt nog enigszins te temmen:

 

1.Blijf zoveel mogelijk je eigen dingen doen
Jouw leven is gevuld met jouw eigen interesses en bezigheden. Daar heb je gewoon recht op. Probeer deze te behouden en stop niet (volledig) met iets waar je altijd veel plezier aan beleeft.

 

2.Geef jouw tijd niet weg
Heb je niks bijzonders te doen of nog niks gepland, ook dan hebben ze het recht niet om jouw tijd in te pikken. Het is geen reden om je tijd dan maar aan hen te verspillen. Het is JOUW tijd en deze tijd inpikken staat gelijk aan diefstal.

 

3.Zeg niets meer af
Heb je al iets te doen, hou je daar dan aan. Daar ligt ook meteen de grens: je hébt al iets te doen, je kunt geen twee dingen tegelijk. Het is waanzin om telkens alles te moeten afzeggen, dat vergroot de chaos alleen maar meer, en hoe meer chaos, hoe minder helder je kunt nadenken, hoe makkelijker je nog verder te manipuleren bent.

 

4.Laat je niet ontmoedigen
Dit is slechts een tactiek om jou zodanig van gedachten te laten veranderen dat het net lijkt alsof jijzelf geen zin meer hebt in je eigen bezigheden, en zij daar geen enkele invloed op hebben uitgeoefend. Als je hen dan later verwijt dat ze jou van je bezigheden af hielden, kunnen ze lekker makkelijk zeggen: 'Maar dat was JOUW keuze!' Wees alert hierop en trap er niet in. Probeer niet mee te gaan in de argumenten die ze aandragen.

 

Ontdek welke tactieken narcisten en borderliners nog meer toepassen

Er zijn zo ontzettend veel tactieken die narcisten en borderliners toepassen om hun zin te krijgen. In mijn boek 'De narcistische wereld ontvlucht' lees je er alles over. In hoofdstuk 7 vind je bijvoorbeeld onder andere een lijst van ruim 50 manipulerende uitspraken en de werkelijke betekenis ervan en hoe je hierop kunt reageren, een lijst met gedachten die erop wijzen dat je gemanipuleerd bent en een reeks basisantwoorden die je kunt geven op de lastige vragen die ze altijd zo graag stellen.

 

Reactie schrijven

Commentaren: 10
  • #1

    Wendy (donderdag, 19 juli 2018 09:00)

    Wederom zo herkenbaar. Heb het boek bijna uit en er bestaat geen twijfel, mijn moeder, een rasechte narcist. Zelfs geen borderline, puur narcisme in zijn ergste vorm. Ik weet het, maar doe nog steeds fouten. Een van mijn fouten is dat ik laten merken heb dat ik haar door had. Nu is ze een andere strategie aan het toepassen en die brengt me vaak in verwarring.

  • #2

    J (donderdag, 19 juli 2018 10:54)

    Herkenbaar. Ook al vragen ze niet direct om je tijd ik voel de hele dag een claim dat ik er voor die ander moet zijn. Gezellig zijn, aandacht geven even helpen enz en als ik tijd v mezelf probeer te plannen voel ik dat dat niet oké is. Ik moet letterlijk de deur uit zijn om mijn eigen gedachten te kunnen oefenen omdat ik me zo bezet voel. Het is echt bizar maar er is gewoon niet mee te leven. Je bent gewoon een gebruiksvoorwerp niet meer en niet minder.

  • #3

    J (donderdag, 19 juli 2018 10:56)

    Ik bedoel mijn gedachten ordenen en niet oefenen. Excuus voor de typefout

  • #4

    Karin (donderdag, 19 juli 2018 11:39)

    Wendy, toen ik mijn moeder in 2010 doorhad (borderliner) had ik geen leven meer. Iedereen zette ze tegen mij op. Ik had het gevoel dat ik in een enge film was beland. Mijn broer haar lieveling (narcist) en mijn gezin probeerde ze te isoleren van mij. Ze probeerde ons tegen elkaar op te zetten met roddels en maakte mij en mijn gezin zwart bij haar zus en de rest van de familie en de weinige kennissen die ze nog had. Ik koos uiteindelijk voor mijn gezin en verbrak in 2015 definitief het contact met haar en ook met 'haar kamp'. Ik was uitgeput en ziek van haar nare gedrag en dat van mijn broer. Ze had hem volledig in haar kamp getrokken door hem te paaien met geld en kostbaarheden. Koren op de molen van een narcist. Hij werd onuitstaanbaar. Ze gaf alles weg aan hem en zijn partner. Ook de sieraden die ze mij toegezegd had. Mij en mijn gezin heeft ze onterfd. Onderdeel van haar strategie om mij te raken. Mijn moeder is in 2017 overleden en ik vond toen eindelijk de rust. Ik heb mijn legitieme deel en erfdeel van mijn eerder overleden vader bij mijn broer opgeeist en een aardig bedrag gekregen van wat er nog over was. De waarde van spullen en grote giften tellen namelijk mee voor de onterfde, ook al is het weggegeven. Hun strategie is grotendeels mislukt. Met hulp van een notaris en een advocaat heb ik het op kunnen eisen. Een narcist is volhardend in zijn gelijk. Volgens mijn broer was er niets meer over om te verdelen....en hij meldde triomfantelijk dat moeder de administratie had weggegooid.
    Ik ben 59 en ik voel me nu pas bevrijd. Ik kan eindelijk mezelf zijn. Ik heb nooit geweten dat mijn moeder en broer dergelijke stoornissen hadden. Ik vond ze altijd wel egocentrisch, dominant, gecompliceerd en niet verbindend. Ze hadden fobieën en depressies en losten problemen op een kinderlijk nivo op. Ik had meestal medelijden met ze. Totdat ik zelf ziek werd en bij een psycholoog belandde en zij mij kon vertellen wat eraan de hand was. Het boek van Jasmijn en haar blogs hebben mij inzicht en handvatten gegeven om mijn leven weer op te pakken. Bedankt Jasmijn en alle lotgenoten!

  • #5

    Wendy (donderdag, 19 juli 2018 13:36)

    Laat ons hopen dat ik een beetje sneller mijn rust vind. Als ik nog tot 59 moet wachten... ben er nu 43... contact verbreken gaat niet, heb ik al geprobeerd, dan komt ze weer met die rotwet af dat ze haar kleinkinderen mag zien en dan zijn we weer vertrokken voor een rondje advocaten en rechtbank en dat heb ik echt wel gehad ondertussen. Het klinkt heel erg en ik voel me er vaak schuldig over, maar soms wens ik dat ze er niet meer was, dat ik eindelijk eens rust kon vinden. Van mij mag ze me zelfs onterven, maakt me allemaal niet uit... als ik daarmee rust zou krijgen, graag zelfs. Ik vrees dat ik toch nog een hoop miserie ga hebben als ik iets erf, ze bezit voor 1/4 een buitenverblijf in het buitenland en daar is nog een hoop rommel en rompslomp rond hoor. De belastingen die daar moeten betaald worden en dan moet ik nog naar daar reizen om daar alles uit de voeten te doen en ik spreek de taal helemaal niet. Engels en Frans ja, maar dat kunnen ze vaak in die bergdorpen niet hoor. Ik zou liever helemaal niets erven, maar gewoon mijn rust hebben. Ik bezit zelf ook niet over spaargeld om een reis naar daar te maken of om überhaupt enige belastingen daar te betalen, dat gaat me nog diep in de nesten brengen als ik dat erf. Nee bedankt.

  • #6

    R (donderdag, 19 juli 2018 15:11)

    Tot voor begin deze week dacht ik dat mijn ex Asperger had, een vorm van autisme. Maar het is mij nu duidelijk dat het een rasechte narcist is, een vriendin wees mij erop. Wat een herkenning. Had ik iets leuks ingepland, dan waren mijn sleutels verdwenen, had hij ze 'per ongeluk' meegenomen naar zijn werk. Zei ik daar iets van dan was het: jij hebt toch voorpret gehad? Op de dag dat mijn moeder begraven werd vroeg ik hem hoe laat wij zouden vertrekken. Hij: ik heb vandaag een vrije dag, ik wilde met * naar het strand. Met de trein zou ik het niet meer redden, ik heb er alles aan moeten doen om toch met de auto te gaan, waar ik niet zelf in mocht rijden. De hele weg, ongeveer 2 uren, werd ik doodgezwegen, op de terug weg idem. En zo kan ik eindeloos doorgaan. Maar ik wilde het bij het onderwerp 'agenda' voor nu laten.

  • #7

    Wendy (donderdag, 19 juli 2018 18:51)

    Asperger en autisme wordt vaak verkeerd ingeschat. Geen enkele autist is hetzelfde, daarom spreekt men van een autisme spectrum. Maar autisme heeft niets met narcisme te maken. Mijn 2 zonen hebben autisme, ze hebben een handleiding nodig ja, maar het zijn de liefste kinderen die je je kan inbeelden en ook zorgzaam. Mijn oudste zoon zijn vriend daarentegen heeft ook ass, maar vertoont ook veel tekenen van narcisme. Wij hebben hem al betrapt op diefstal omdat hij perce iets wil dat mijn zoon heeft. Niet dat hij het zo nodig heeft want de ouders zijn rijk. Maar dat is het hem nu juist, er is wel geld genoeg, maar geen tijd en aandacht genoeg. En hij heeft wel geen goed voorbeeld, want die papa kan echt ook vrij autoritair en narcistisch overkomen en toont weinig respect naar vrouwen toe. Ik ben altijd thuis voor de kids omdat ze speciale aandacht nodig hebben, en vaak merk ik dat het bij mijn zoon zijn vriend jaloezie is, ook al hebben wij minder. Geld is ook niet alles, je hebt het nodig om te leven, maar het mag niet de reden van het leven zijn. Dus niet direct denken aan autisme, dat is iets totaal anders dan narcisme.

  • #8

    Jeroen (vrijdag, 20 juli 2018 00:01)

    Ik zit (zat) in relatie met een borderliner nu heeft ze weer werk en ze gaat daar dus meteen net als de keten ervoor opzoek naar aandacht die ze snel krijgt. Mij op dit moment verlaten heeft. En op moment niets laat weten. Ik wil contact zoeken maar doe het niet omdat ik er veel over gelezen heb maar verlangd om het te doen is groot. Ik denk zelf dat ze later over 2 maanden weer mij opzoek omdat het nieuwe eraf is en kijkt of ik er nog ben? Ik ken mij zwakte en ach de meeste kennen dit wel denk ik. Ik zou alleen bevestiging van lot genoten willen wat moet ik doen???

  • #9

    J (vrijdag, 20 juli 2018 09:45)

    Wendy, je kunt een erfenis verwerpen als je die niet wilt of benificair aanvaarden als je bang bent dat er een negatief saldo overblijft. Ik ben het ook aan het uitzoeken geweest.

  • #10

    Jasmijn Couwenberg (donderdag, 02 augustus 2018 23:13)

    Bedankt voor jullie reacties weer allemaal! Zo fijn dat jullie hier je ei kwijt kunnen.

    Jeroen: zo te lezen heb je precies door hoe ze in elkaar zit... Ze heeft je nu even niet nodig omdat ze elders aandacht krijgt, maar zodra die aandacht stopt of niet naar haar zin is, is de kans groot dat ze het weer bij jou probeert te halen. Een relatie met een borderliner blijft altijd een voortslepend drama, telkens aan-uit-aan-uit-enz., ze laten je als een baksteen vallen wanneer ze even niks aan je hebben. Je zal een keer moeten kiezen: zij of jij? Je kunt deze periode van stilte mooi gebruiken om voor jezelf te kiezen... Het klinkt heel hard maar borderliners hebben je niks te bieden, behalve ellende. Ze kunnen geen liefde geven en verspreiden, alleen maar hun zelfhaat (via projectie). Blijf je naar haar aandacht verlangen, of ga jij nu eindelijk eens aandacht aan JEZELF geven? Veel sterkte!