· 

Hoe narcistisch misbruik onze keuzes inkleurt

Ook al ben je allang ontsnapt aan je narcistische of borderline ouder(s) en/of partner, hun ziekelijke programmering kan nog lang blijven doorwerken. Onbewust leef je nog steeds volgens deze programmering, maak je van hieruit keuzes en loop je telkens vast.

 

www.omstandersvan.nl narcistisch misbruik jasmijn couwenberg boek narcistische wereld ontvlucht narcisme borderline narcisten borderliners narcist borderliner relatie opvoeding ouders kind kinderen vader moeder keuzes invloed

In een eerder artikel 'Waarom jouw keuzes niet altijd jouw keuzes zijn' ging het over hoe anderen ons beïnvloeden bij het maken van keuzes: hoe we vooral keuzes maken die we goed aan onze omgeving kunnen verantwoorden, terwijl de keuzes niet helemaal bij ons passen.

 

In dit artikel gaat het over keuzes die we maken welke onbewust gekleurd zijn door ons verleden van narcistisch misbruik. Zonder dat verleden zouden je keuzes er wel eens heel anders uit kunnen zien. Een van de grootste keuzefouten die je kunt maken als gevolg van narcistisch misbruik, is genoegen nemen met minder.

 

Genoegen nemen met minder

We nemen veel sneller genoegen met minder. Je pakt het eerste het beste wat je krijgen kunt, op allerlei gebieden. Of het nu gaat om partners, vrienden, banen, huizen, spullen, enzovoorts. Je schikt je naar hen, ook al is het niet helemaal wat JIJ wilt. 

 

*Want je denkt toch niets beters te kunnen krijgen, je denkt dat dit je laatste kans ooit is...

*Want je vindt het al bijzonder dát je een kans krijgt, een zeldzaamheid tot nu toe in je leven, dus je moet hem wel aangrijpen...
*Want je moet dankbaar zijn, omdat je leerde in de kern slecht te zijn. Dus als je dan überhaupt iets krijgt, voel je je verplicht het aan te pakken...

 

Eindelijk gaat het goed!

Het is allemaal heel verwarrend: je dacht niets goeds waard te zijn, en nu komt er ineens iets op je pad wat wél goed klinkt (maar het eigenlijk niet is, althans het past niet écht bij wat jij daadwerkelijk wilt). Superblij ben je, eindelijk gaat het goed!

 

Als je iets (op het eerste gezicht) moois kunt krijgen, ben je sowieso aanvankelijk sneller geneigd het aan te pakken. Je mag ineens nadenken over een kans waarvan je dacht deze nooit te zullen krijgen, waaraan je misschien zelfs nooit hebt dúrven denken. Zie dan nog maar eens weerstand te bieden! 

 

Je neemt de nadelen voor lief

Eigenlijk is dat het moment waarop het maken van een mogelijk verkeerde keuze begint: je denkt dan vanuit het aanbod (de buitenwereld), in plaats vanuit de vraag (jij). Onbewust pas je je wensen aan het aanbod aan, uit angst niet beters te zullen vinden. Je vervormt jezelf weer, net als vroeger. 

 

Het bekendste voorbeeld: je vindt een nieuwe, lieve partner, alhoewel hij je soms uitscheldt, en zo herhaalt het verleden zich weer. Maar ook op alle andere gebieden kan het verleden van narcistisch misbruik zijn stempel drukken. We beseffen vaak niet hoe zeer dit onbewust een rol speelt bij het maken van allerlei keuzes, van klein tot groot, en vragen ons af waarom het telkens weer mis gaat.

 

Je neemt zo ontzettend veel dingen voor lief die eigenlijk helemaal niet goed voor je zijn, want tja, daar is 'ie weer: de hardnekkige en meest destructieve gedachte ooit:'Ik ben toch niets beters waard'... 

 

Vraag en aanbod: wat kies jij?

Hiermee stel je jezelf heel machteloos op. Niet omdat je dat wilt, maar omdat je als kind al leerde dat je geen enkele macht hebt, dat alleen anderen de macht over jou hebben. Zo blijf je in dat kringetje zitten, en zul je onbewust keuzes maken waarover vroeg of laat twijfels ontstaan en waarbij je het gevoel krijgt dat je niet helemaal op je plek zit. 

 

Een tip is om vanuit jezelf te gaan denken (vraag), en niet vanuit de buitenwereld (aanbod). Wat wil JIJ? En zoek daar vervolgens een passend aanbod bij. Daar is veel geduld en vertrouwen voor nodig, het kan heel moeilijk zijn om niet toch te zwichten.

 

Stel jezelf eens de vragen: wat als je de vrije keuze zou hebben gehad? Wat als je uit verschillende dingen had kunnen kiezen waaronder ook datgene wat jij echt wilde? Had je deze keuze dan ook gemaakt?

 

Durf vanuit jezelf te denken!

In mijn werkboek 'Je eigenwaarde terug na narcistisch misbruik' vind je onder andere een uitgebreide uitleg en oefening over dit idee van vraag en aanbod. Hoe meer jij vanuit jezelf denkt, hoe meer je iets zal aantrekken wat bij jou past!

 

Reactie schrijven

Commentaren: 3
  • #1

    Anneke (zaterdag, 16 juni 2018 16:33)

    Ja...komt me heel bekend voor...en je pakt ook naar hetgeen je gewend bent...misbruik! Ik heb wel eens tegen een vriendje van me gezegd...."Mijn relaties worden wel meer en meer minder gevaarlijk!" Want de eerste relaties waren ronduit levensgevaarlijk te noemen. Maar naarmate ik wel begon ter werken aan mezelf, werd het beter. Tot ik totaal instortte, want ik was mijzelf totaal vergeten! En maar geven en overal begrip voor hebben. En niet alleen naar vriendjes. ook vriendinnen, maar ook....mijn zoon! En dat lag veel gevoeliger natuurlijk, want dat is mijn bloed. Hij is een PAS-kind en ik zou hem wel herstellen van wat hij ook had. Want ik wist niet dat het PAS was. Weet ik nog maar 4 jaar en ik praat over zo'n 30 jaar geleden. En de jongen was moeilijk, maar hij deed het niet bewust (soms wel, gaf hij toe). Dus in het nu...tot rust komen, werken aan de nog steeds gevoelige punten en beter worden van ziekte (R.A.!) en loskomen van het Narcistisch misbruik. Dat kwam van meerdere kanten: moeder, broer, ex, vriendjes en nu ook weer schoondochter. Veel dus! Maar ik ben zo blij met deze blogs en sinds vorige week ook het boek van Jasmijn in bezit....ik vind elke dag weer iets waar ik wat mee kan...Ik kom thuis....nu bij mezelf, die ik decennia lang kwijt geweest ben....Dankjewel, Jasmijn!!!!

  • #2

    Wendy (maandag, 18 juni 2018 12:04)

    Het grote probleem is dat ik niet meer weet wat ik echt wil. Wat wil ik nou echt in mijn leven? Geen idee. rust denk ik, maar wat houdt dat in hé? Ik heb een lieve partner, met ook zijn rugzakje, ik heb 3 prachtige kinderen, 2 met een beperking, maar dat vind ik niet erg, het zijn mijn kinderen en ik zou mijn leven geven voor hen, dus beperking of niet, ik zie ze ontzettend graag. Dus, eigenlijk heb ik niet te klagen, ik heb alles wat ik moet hebben om gelukkig te zijn, een beetje beter op financieël gebied zou wel welkom zijn ;-), maar soit, zo belangrijk is dat nou ook niet, er valt mee te leven. En toch voel ik me heel rot en heel verdrietig. En als men me dan vraagt: wat wil je eigenlijk? Kan ik er niet op antwoorden. Een moeder? Ouders? Eigenlijk wil dat ook niet meer... het is zo te laat voor alles...

  • #3

    Anoniem (zondag, 19 augustus 2018 19:52)

    Heel herkenbaar, maar hoe doorbreek ik het?