30 gevolgen van een narcistische opvoeding

Opgevoed worden door een narcist of borderliner staat garant voor een zware, destructieve jeugd. Eigenlijk is het al een hele prestatie als je het overleeft en de volwassen jaren van je leven weet te bereiken. In dit artikel vind je 30 gevolgen van een narcistische opvoeding én enkele tips om jezelf ervan te 'ontgiften'.

 

De Amerikaanse therapeute Karyl McBride noemt in haar artikel 'How Does Narcissistic Parenting Affects Children?' onder andere 30 punten hoe narcistisch ouderschap het kind beïnvloedt. 

 

Zelf herken ik ze allemaal, wat een enorme eye-opener was: deze gedragingen, gedachten en gevoelens zijn dus NIET van mij, maar zijn me slechts aangeleerd! Ik kan ze allemaal doorstrepen en opnieuw beginnen, om te ontdekken wie ik nu eigenlijk werkelijk ben. 

 

Fictie of werkelijkheid?

In je jeugd werd de basis gelegd voor je verdere leven. Later, als je soortgelijke ervaringen opdoet, lijken deze de negatieve boodschap van toen te bevestigen. Ze stapelen zich op, stuk voor stuk lijken ze dat 'oergevoel' uit je jeugd te bevestigen, je kunt er haast niet meer omheen: 'Zie je wel, telkens weer word ik vernederd, veroordeeld en niet gezien' (niet alleen door anderen maar ook door jezelf!), 'dus ik ben écht waardeloos'.

 

Iemand die een goede jeugd heeft gehad, zal dat op zo'n moment echter niet denken. Wij wel, omdat we niet beter weten. We raken emotioneel, omdat er een gevoelige snaar geraakt wordt; een snaar die in onze jeugd bijna gebroken is.

 

Er IS dus géén geldige reden meer om jezelf waardeloos te vinden, want het werd je slechts aangepraat! De zich constant herhalende boodschap die in ons geprogrammeerd werd, was dat we slecht waren. Dan ga je er vanzelf in geloven. We zijn gaan geloven in deze realiteit, die slechts de gestoorde fantasiewereld is van de narcist of borderliner...

 

Dit zijn 30 gevolgen van een narcistische opvoeding

Dit zijn volgens Karyl McBride 30 gevolgen van een narcistische opvoeding:

  1. Het kind voelt zich niet gehoord of gezien.
  2. De gevoelens en de werkelijkheid van het kind worden niet erkend.
  3. Het kind wordt meer als een accessoire dan als een persoon behandeld door de ouder.
  4. Het kind wordt meer gewaardeerd voor wat hij doet (meestal voor de ouder) dan voor wie hij is als persoon. 
  5. Het kind leert niet om zijn eigen gevoelens te identificeren en te vertrouwen en groeit op met een belemmerende zelftwijfel.
  6. Het kind leert dat het belangrijker is hoe hij eruit ziet dan hoe hij zich voelt. 
  7. Het kind is bang om zichzelf te zijn, en leert dat imago belangrijker is dan authenticiteit. 
  8. Het kind leert geheimen te bewaren om de ouder en familie te beschermen. 
  9. Het kind wordt niet aangemoedigd om zijn eigenwaarde te ontwikkelen. 
  10. Het kind voelt zich emotioneel leeg en niet gekoesterd.
  11. Het kind leert om anderen niet te vertrouwen. 
  12. Het kind voelt zich gebruikt en gemanipuleerd. 
  13. Het kind is er voor de ouder, in plaats van omgekeerd zoals het zou moeten zijn. 
  14. De emotionele ontwikkeling van het kind wordt belemmerd. 
  15. Het kind voelt zich meer bekritiseerd en veroordeeld dan geaccepteerd en geliefd. 
  16. Het kind raakt gefrustreerd in zijn onsuccesvolle zoektocht naar liefde, goedkeuring en aandacht.
  17. Het kind groeit op met het gevoel niet goed genoeg te zijn. 
  18. Het ontbreekt het kind aan een rolmodel voor gezonde emotionele verbindingen. 
  19. Het kind leert niet wat acceptabele grenzen zijn in relaties.
  20. Het kind leert niet om op gezonde wijze voor zichzelf te zorgen, maar loopt het risico om co-dependent te worden (zorgen voor anderen en niet voor zichzelf).
  21. Het kind heeft moeite met het noodzakelijke losmaken van de ouder als hij opgroeit.
  22. Het kind leert om buiten zichzelf bevestiging te zoeken, en niet in zichzelf.
  23. Het kind krijgt de gemengde en gekmakende boodschap 'Doe je best en maak me trots -als verlengstuk van de ouder- maar doe het niet tè goed, overtref mij niet'.
  24. Als het kind de ouder overtreft, ondervindt hij jaloezie van de ouder. 
  25. Het kind leert niet om trots op zichzelf te zijn wanneer hij dat wel verdient. 
  26. Het kind zal uiteindelijk een bepaald niveau van posttraumatisch stress syndroom (PTSS), depressie en/of angst ervaren op volwassen leeftijd. 
  27. Het kind groeit op met het geloof dat hij waardeloos en niet geliefd is, want als mijn ouder niet van me houdt, wie dan wel? 
  28. Het kind wordt vaak beschaamd en vernederd door de ouder en groeit op met een laag gevoel van eigenwaarde. 
  29. Het kind wordt vaak een perfectionist/ambitieus persoon of een zelfsaboteur, of beide. 
  30. Het kind heeft traumaverwerking nodig en zal zichzelf moeten heropvoeden op volwassen leeftijd.

Heden en verleden zijn niet hetzelfde

Deze 30 punten leerden mij om het heden en verleden van elkaar los te koppelen, alsof ze mij plots wakker schudden en ik de 'verbinding' kon verbreken, en ik hoop dat het jou daarbij ook helpt.

 

(Tip: zelf noteerde ik in mijn dagboek per punt in hoeverre ik het herken en op welke manier, hoe het mijn leven nu beïnvloedt en wat de werkelijke waarheid erachter is, zowel over de boodschap als over mezelf. Een flinke klus, maar wel heel wat inzichten rijker ;-) )

 

Want zoals jij nu over jezelf denkt, is hoe je narcistische of borderline ouder over jou dacht, wat weer een projectie was van hoe zij over zichzelf dachten...

 

Niets meer, niets minder, en dat heb jij noodgedwongen geabsorbeerd (alsof het een giftige injectie was) en daardoor overgenomen, op zo'n verregaande wijze dat je het bijna niet eens durft te betwijfelen. 

 

Gelukkig is het allemaal NIET waar!

 

Alles wat je over jezelf leerde, is niet waar

Zoals ik in mijn werkboek 'Je eigenwaarde terug na narcistisch misbruik' uitleg:

 

"Wat je denkt of gelooft, hoeft niet de realiteit te zijn. Je beschouwt iets als de realiteit, omdat het je zo geleerd is. Niet omdat het ook zo IS. Als de ander kwade bedoelingen had, heb je helaas het onjuiste over jezelf (en de wereld) geleerd."

 

We denken vaak: 'Ik vind mezelf (of nog erger: ik ben) waardeloos, omdat ik alles verkeerd doe', maar het zou moeten zijn: 'Ik vind mezelf waardeloos, omdat ik dat zo leerde.' De enige reden dat jij jezelf waardeloos vindt, is namelijk omdat je dat geleerd hebt, en wat je leerde, hoeft niet waar te zijn!

 

In mijn werkboek ga ik hier nog veel dieper op in. Lees alvast eens het inkijkexemplaar. Je vindt tal van inspirerende inzichten en praktische opdrachten in het werkboek om je eigenwaarde te versterken.

 

Eigenwaarde = de basis om jezelf goed te voelen, gelukkig te zijn en je leven te leiden zoals jij dat wilt!

 

Reactie schrijven

Commentaren: 8
  • #1

    S Mosk (maandag, 04 juni 2018 17:15)

    Ik denk dat ik dezelfde opvoeding heb gehad als jij.
    Behalve dan dat mijn ouders tot mijn 18e bij elkaar bleven en ik had ook nog een jonger broertje.
    in mijn beleving (nu ik weet wat narcisme en borderline is) is mijn moeder een narcistische/borderliner en mijn vader is toch meer psychopaat dan narcist (hij ziet mensen als gebruiksvoorwerpen) , ook verleid hij mensen om dingen te doen die eigenlijk niet mogen om het daarna tegen hun te gebruiken zodat hij alles van ze gedaan krijgt.
    mijn moeder probeerde mij altijd tegen hem op te zetten met haar zieligheid waardoor ik door hem geestelijk gestraft werd (hij zij een keer dat hij dacht dat ik wel het trutje van de klas zou zijn) ik was toen rond de 13 jaar oud, ik denk dat ik merendeel niet meer kan herinneren door dissociatie.
    mijn moeder heeft een keer onze hond gemasturbeert om aan mij te bewijzen dat hij niet van mij hield en dat de hond alleen maar lief voor mij was door zijn lichamelijke behoeften.

  • #2

    Tania (maandag, 04 juni 2018 17:18)

    Super geschreven! Ikzelf heb een zus, die gelijkaardige patronen heeft, zelf ziet ze het niet in...na jarenlang gemanipuleerd te zijn, niet gezien door haar, heb Ik gebroken met haar...nu, met de dood van ons moeder is alles in versnelling gegaan..zij ging weg met de mooiste stukken, alle foto's, en nu de papieren, trekt ze niks van aan, haar dochter is mijn petekind, helemaal opgestookt door mijn zus, heb mijn nichten niet zien op groeien, Ik was altijd de boeman, zij had nooit Iets gedaan...ze blijft mijn zus..maar daar blijft het bij..heb er genoeg van. Ik dacht echt dat Ik foute boel was..niet dus...dank je wel voor je blogs.

  • #3

    Ellen (dinsdag, 05 juni 2018 09:49)

    Deze beschrijving is mijn man op t lijf geschreven. Zijn hele leven voelde hij zich waardeloos en had enorm veel behoefte aan waardering. Was zeer angstig, depressief, gestresst en oververmoeid. Op 16-6-16 was hij helemaal op en heeft een einde aan zijn leven gemaakt......het contact met mijn schoonfamilie heb ik 13 jaar voor zijn dood verbroken. Zelf kon hij dat niet.

  • #4

    Anneke (dinsdag, 05 juni 2018 11:08)

    Bedankt voor deze lijst...ik had hem ooit eens op Youtube in het Engels voorbij zien komen, maar kon hem niet meer vinden naderhand. Het geeft duidelijk weer wat er idd. allemaal aan de hand was en is in mijn leven. Moeder N., broer N., en Nexen en mijn zoon kwijt door P.A.S. Ook bij hem herken ik tal van punten en ook hij is weer getrouwd met een N. Nu is hij in dit huwelijk en kan hopelijk wel de kinderen ook beïnvloeden, zodat ze niet volledig aan N. moeder zijn overgeleverd. Hij offert zichzelf op. Ook niet goed natuurlijk, maar wat hij zelf heeft meegemaakt, gaat hij zijn kinderen niet aandoen. het getuigt tevens van een groot verantwoordelijkheidsgevoel van hem en daar ben ik ook wel weer af en toe trots op. Maar het is dubbel...zoals zoveel dubbel is als je met N.'s te maken hebt. In het verleden ook hebben we vaak geconstateerd dat hij van binnen werd verscheurd, door dat uitspelen van die N.'s. Ik heb er heel veel verdriet om gehad en ben daar nog niet mee in het reine, want ook bij mij kwam alles door een rotziekte naar buiten....En dat is het enige wat ik nu kan doe....weer beter worden en sterker worden en er straks zijn, maar iet meer om te worden misbruikt. Ik trok dat nog lang aan, maar herken het nu eerder gelukkig en kap het gelijk af. Mij sterken ook zeker deze blogs, want weinigen weten waar je het over hebt als je over N. praat. Ook mijn psycholoog niet. Dit soort blogs en boeken geeft inzicht en dat is zo belangrijk. Daarmee worden we ook erkend, wat lang niet gebeurd is....Heel veel dank, Jasmijn en alle anderen die hier schrijven.

  • #5

    Jasmijn Couwenberg (dinsdag, 05 juni 2018 14:11)

    Bedankt lieve mensen voor alle reacties weer!
    S, wat een zwaar gestoorde actie van je moeder...
    Tania, als iemand je het gevoel geeft dat je foute boel bent, zou diegene zelf wel eens foute boel kunnen zijn...
    Ellen, wat afschuwelijk, ik ben er stil van...
    Anneke, wat moet dat enorm machteloos aanvoelen...
    Ik wens jullie ook allemaal veel kracht en liefde toe!

  • #6

    Lilly (dinsdag, 05 juni 2018 18:13)

    Goed om te weten. Ik ben er pas door mijn ziekteproces( kanker en chemo), achter gekomen dat mijn moeder een ware narcist is en nu vallen ook alle puzzelstukjes uit het verleden op hun plek. Goed dat er meer informatie over komt. Ik moet blijven en blijven lezen om het emotionele gif te kunnen bestrijden

  • #7

    Anoniem (dinsdag, 03 juli 2018 14:31)

    Het afgelopen jaar is het erg op en af gegaan met de diepste dalen tot nu toe. Het boek in huis gehaald, maar nog niet echt verder gelezen omdat een regelmatige en bewuste confrontatie nog te pijnlijk is op dat niveau heb ik gemerkt. Af en toe een blog lezen en verder toch redelijk mijn kop in het zand steken doen redelijk goed. Maar ook heel veel inzichten die ik afgelopen jaar heb ik gekregen die aansluiten op deze (en vele andere blogs): Het ligt niet aan mij, maar aan haar. Na jaren van leeg te zijn geweest ben ik sinds ruim een half jaar weer gelukkig. Echter zit er nog steeds heel veel pijn en verdriet en spoelen gevoelens van wanhoop nog veel te vaak over me heen.

    Vanochtend was het me voor het eerst in jaren gelukt voor langere tijd (circa 1-1,5 uur achter elkaar) mijn focus weer te hervinden en mijn eigen gedachtewereld te controleren ipv dat ik het gevoel had dat die gecontroleerd werd door de ziekelijke manier van denken die mij al die jaren zijn ingeprent. Ik heb vaker die momenten dat die focus er wel even is, maar hooguit een paar minuten om te kunnen schakelen naar het volgende wat ik wil gaan doen of waar ik heen wil met mijn gedachten. Echter dwalen ze altijd weer af-tot vanochtend dus. Ik dacht oprecht dat die focus voor altijd verloren was gegaan en dat dat dus niet zo blijkt te zijn stemt me zeer hoopvol, maar ook treurig dat daarmee het besef kan in hoeverre mijn opvoeding mij van mezelf verwijderd heeft. Al langere tijd doe ik weer steeds vaker wat ik zelf wil; waar ik me goed bij voel en dat vanochtend mijn gedachtes daar eindelijk weer bij aansloten zodat ik me heel sterk en onafhankelijk en vol zelfvertrouwen voelde. Het heeft me de hoop gegeven om echt nooit op te geven en steeds weer naar boven te klimmen, dwars door het web dat is en nog steeds wordt geweven heen (ook al trekken de draden van dat web me soms toch weer naar beneden).

    Ik herken in dit blog vele punten en wederom bedankt voor het schrijven ervan! Ze helpen echt om te beseffen dat het niet aan mij ligt op de momenten dat ik weer even het idee heb van wel. Ook al weet ik nog zo goed dat dat niet zo is.

    Ik hoop dat ik snel de moed heb om mezelf wat actiever te gaan confronteren en weer meer uit je boek te gaan lezen.

  • #8

    natascha (donderdag, 04 oktober 2018 23:40)

    zoveel vragen komen er in me op maar kan ze niet stellen. zie zoveel overeenkomsten tussen mij en mijn moeder. heb haar sinds lange tijd al geestelijk ziek beschouwd maar zij zelf mankeert niks, ligt altijd aan een ander. nu de laatste tijd achtervolgt ze me weer met appjes om het cerleden te laten rusten en vooruit te kijken. tot op heden geef ik geen reactie, op niks. maar dit hou ik niet vol. ze wil graag haar kleinkinderen zien, maar ik snap dat wel, maar wil het niet. ik kan haar niet zien zonder dat mn nekharen overeind gaan staan. En ik wil geen tramelant. ik wul haar gewoon niet zien laatstaan horen of lezen.
    wat moet ik hier toch mee. overigens heb ik met mn vader wel normaal contact ook met zn nieuwe vriendin. mijn ouders zijn uiteindelijk gescheiden na een te lang huwelijk nu al ruim 20 jaar geleden.