Liefde volgens narcisten en borderliners

Wie een relatie met een narcist of borderliner heeft, of een vader of moeder met borderline of narcisme, kent alleen voorwaardelijke liefde. Je krijgt alleen liefde wanneer zij vinden dat je die verdient. Wat verstaan narcisten en borderliners precies onder liefde?

 

liefde narcisme borderline narcisten borderliners narcist borderliner narcistische wereld ontvlucht boek jasmijn misbruik omstandersvan.nl

Samenleven met een narcist of borderliner kent een heleboel voorwaarden. Er gelden allerlei regels waaraan je je moet houden om hun liefde te kunnen krijgen. Dit is voorwaardelijke liefde: als jij dit en dit doet, dán pas krijg je liefde.

 

Wat verstaan narcisten en borderliners precies onder liefde? Welke liefde geven ze jou? Welke liefde verwachten ze terug?

 

Hun liefde voor jou: claimen, gijzelen en manipuleren

Ze zeggen dat ze zoveel van je houden, en dat niemand anders zoveel van jou houdt als zij, maar ondertussen...

 

Ze willen 24/7 bij je zijn, omdat ze van je houden.
Eigenlijk willen ze gewoon niet alleen zijn, geen seconde. Want ze hebben je nodig om al hun wensen en behoeften te vervullen.

Dit is geen liefde: dit is bezit alsof je een object bent.

 

Ze willen je beschermen tegen andere mensen, omdat ze van je houden.
Eigenlijk willen ze gewoon al jouw aandacht voor zichzelf hebben. Ook zijn ze bang dat die anderen hen misschien doorzien en dat jij de narcist of borderliner dan verlaat.

Dit is geen liefde: dit is een eenzame, emotionele gijzeling.

 

Ze doen alles voor je, omdat ze van je houden.
Eigenlijk willen ze je gewoon kunnen gebruiken. Je bent als was in hun handen wanneer ze je weten te vleien en te verwennen.

Dit is geen liefde: dit is manipulatie.

 

Kortom: ze verpakken bezitterigheid, emotionele gijzeling en manipulatie als liefde. Deze liefde moet jij ook nog eens vol dankbaarheid aanpakken en koesteren... 

 

Jouw liefde voor hen: gehoorzaamheid

'Zie je wel dat je niet van me houdt!'
'Je houdt niet van mij, anders zou je wel...'
'Ik dacht dat je van me hield, maar nee...'

 

Als jij écht van de narcist of borderliner houdt, dan gehoorzaam je hen altijd en overal, en focus je je volledig op hen. Dat is hun definitie van liefde, wanneer het gaat om de liefde die jij hen moet geven. Iedere keer dat jij niet braaf doet wat ze jou opdragen en jij hen niet centraal stelt, beschuldigen ze jou ervan dat je niet van hen houdt. Hoe durf je!

 

Dit heeft natuurlijk totaal niets met liefde te maken. Liefde gaat over respect, acceptatie en vrijlaten, en hoort geen enkele dwang te kennen. Wie echt van jou houdt, eist geen gehoorzaamheid. Die accepteert jou zoals je bent, en gebruikt jou niet als een robot die je kunt bedienen.

 

Je weet niet beter of dit is liefde...

Als je niet weet wat liefde is, kun je maar moeilijk echte liefde ontvangen. Je herkent het namelijk niet, en neemt dus genoegen met wat je wél kent: voorwaardelijke liefde. Ook aan jezelf kun je geen echte liefde geven; zo blijf je jezelf constant beoordelen aan de hand van allerlei voorwaarden die nergens op slaan, en waarmee je jezelf alleen maar dwarsboomt.

 

Wat is liefde dan wel?

Je hoeft gelukkig écht niet afhankelijk van anderen te zijn om liefde te vinden. De liefde zit allang binnenin jou en staat te springen om naar buiten te komen!

 

Maar wát is liefde nu precies? Hoe vind je die liefde in jezelf? Hoe geef je jezelf die liefde? En -heel belangrijk want daar zit vaak een flinke blokkade- hoe geef je jezelf toestemming om jezelf die liefde te geven? Want vaak gunnen we het onszelf (on)bewust helemaal niet... 

 

Dit en nog veel meer lees je in mijn werkboek 'Je eigenwaarde terug na narcistisch misbruik': vol lessen, opdrachten, checklists, werkbladen, tips en oefeningen. Onder andere vind je er de checklist 'De 21 ingrediënten van (zelf)liefde' (met een werkblad om in te vullen hoe jij jezelf deze 21 stukjes liefde gaat toedienen).

 


Reactie schrijven

Commentaren: 8
  • #1

    Astrid (woensdag, 07 maart 2018 07:34)

    Ik kan niet geloven dat dit mijn wereld is geworden... alles wat jij schrijft slaat op mijn leven al 7 jaar! En ik kom er niet vanaf! Maar raak er wel steeds meer van bewust dat dit verschrikkelijk ongezond is... alleen dat duiveltje he... ‘als ik nou maar dit, dit en dat doe dan komt het goed’ maar het komt niet goed wat je ook doet...

  • #2

    Anoniem (woensdag, 07 maart 2018 10:02)

    Er is nooit een officiële diagnose gesteld, maar het gedrag is op veel punten erg herkenbaar. Zelfs het doen van een simpel spelletje kent al de uitspraak: "Oke, maar alleen als we daarna ... (een ander spel wordt dan genoemd) gaan doen." En wanneer ze iets gedaan wil krijgen en ik zeg "nee" dan volgt vaak: "Na alles wat ik voor jullie heb gedaan". Overal over discussiëren, constant conflicten zoeken, liegen en manipuleren, vrijwel alleen maar negatief zijn en de regels en grenzen constant aanpassen in het voordeel van zichzelf. Het is frustrerend en vermoeiend en zeer lastig uit te leggen aan de professionele hulpverlening heb ik gemerkt. En nu is daar bijgekomen dat ze probeert de hulpverlening ervan te overtuigen dat er iets mis is met mij (ben erachter gekomen dat ik beelddenker ben waardoor ik creatief moet zijn om organisatorisch de dingen goed te laten verlopen), maar nee hoor ze liegt helemaal niet en het is heel 'abnormaal' dat ik weg loop om een conflict te voorkomen of haar onderbreek als ze 3 keer achter elkaar hetzelfde zegt (wat mij nu net niet helemaal normaal lijkt). Het is een soort touwtrekspel geworden waarbij ik uit elkaar wordt getrokken tussen wat ik zelf wil doen en maken van mijn leven en de controle die zij erover heeft (of probeert te hebben op een passief en soms zelfs actief agressieve manier).

    Hele fijne site Jasmijn en hoewel de herkenbaarheid pijn doet is het ook superfijn dat er duidelijkheid is gekomen over het gedrag en dat het feitelijk gewoon ontzettend ongezond is en dus niet aan mij ligt.

  • #3

    anoniem (woensdag, 07 maart 2018 12:34)

    Beste Jasmijn,
    Na verdorie 25 jaar ben ik te weten gekomen wie of wat aan de basis lag van mijn eerste heel zware depressie. Mijn vader is overleden, mijn jongste broer is in copieergedrag gesprongen, met vele talenten maar dat zwarte randje heeft hij ook overgenomen. De houding van mijn moeder daarin speelt een belangerijke rol dat ik onderdoorgegaan ben.
    Dit besef ik pas nu omdat het verleden zich herhaald. Een oude wonde is terug open gegaan. Het is zo moeilijk daarmee om te gaan. Ik ga voorlopig niet meer naar mijn moeder, ik ben zo zwaar ontgoocheld in haar! Maar het laat me toch niet los, overdag gaat dit nog maar s'nachts droom ik ervan dat ik echt tijd nodig heb om te bekomen.
    Hopelijk kan jij me wat tips geven. Een breuk wilt niemand, maar het moet nu. Ik heb de plicht om nu voor mezelf te zorgen, niet weer in de val te lopen en voor mijn gezin te zorgen.Lieve groet en tot schrijfs.

  • #4

    Jasmijn Couwenberg (woensdag, 07 maart 2018 15:21)

    Dank je wel voor jullie reacties! @anoniem: kijk even rond op de website, je vindt er volop informatie en tips.

  • #5

    Christel (woensdag, 07 maart 2018 15:54)

    Dit is heel kort samengevat het verloop van mijn relatie van 26 jaar met mijn ex. Al 6 jaar gelukkig gescheiden ondertussen, maar het verleden blijft dagelijks aanwezig. Met dat ene zinnetje “je houdt niet van me anders zou je wel ...” heeft hij me tot het uiterste gedreven, tot er geen grenzen meer waren, tot ik nog een schim was van mezelf, enkel bezig met de vervulling van zij pleziertjes. Het heeft me uiteindelijk wel doen inzien dat hij nooit echt tevreden zou zijn, wat ik ook probeerde en dat dreef mij uiteindelijk tot de scheiding.
    Bedankt Jasmijn voor de vele goeie en nuttige informatie op je site !

  • #6

    Anoniem (donderdag, 08 maart 2018 15:45)

    Beste Jasmijn,
    Sinds kort weet ik dat mijn man een narcist is. Sindsdien vallen alle puzzelstukjes in elkaar. Wij hebben samen twee kindjes en dat maakt het heel moeilijk om een keuze te maken, blijven of scheiden. Het is zo vermoeiend. Het put mij helemaal uit.

  • #7

    Moniek (donderdag, 08 maart 2018 20:49)

    Het verhaal van mijn leven. Na een jeugd met een narcistische vader trouwde ik - hoe ironisch - met een narcist. Inmiddels 23 jaar bijna. Met drie kinderen waarvan 1 ernstig gehandicapt is het niet makkelijk vluchten helaas. Ik ben de scheiding al wel aan het plannen, maar hij blijft maar zuigen.

  • #8

    Bru (vrijdag, 09 maart 2018 09:17)

    Dank u Jasmijn voor al u tips, voor duidelijkheid te scheppen!!!
    16 jaar leefde ik samen met een partner met een narcistische persoonlijkheidsstoornis, nu zijn we al 2 jaar uiteen en verloopt het scheidingsproces ( mede omwille we samen 2 kinderen hebben) zeer moeizaam, maar toch voel ik me sterker als ooit en wil ik mijn kinderen doorgeven dat je je niet mag laten manipuleren en eronderdoor laten trekken, respecteer jezelf!!! Je teksten inspireren me om sommige mechanismen te doorgronden, het blijft een moeilijk opdracht om sommige reacties van mijn ex ten aanzien van mijn kinderen aan hun uit te leggen zodat ze die reacties niet persoonlijk opnemen en emoties zouden opkroppen.