· 

Bevrijd uit de narcistische hel

Die dag in juni 2012 vergeet ik nooit meer. Mijn bevrijding van mijn narcistische ex-partner, alsof ik na jarenlange gevangenisstraf weer vrij kwam! Van stress naar rust, van mezelf opofferen naar tijd voor mezelf, van geleefd worden naar leven. 

 

narcist narcistisch misbruik stress genieten jasmijn couwenberg

Het was in de avond. De dag ervoor had hij me weer verrot gescholden. Ik zocht iets op internet over het pesten van je partner. Ik zat letterlijk met open mond van verbazing achter de computer toen ik over narcisme las en letterlijk alles herkende...

 

Eindelijk zag ik het licht, ik besefte dat ik in een gevaarlijke situatie zat! Toen was het duidelijk dat ik echt een einde aan deze relatie moest maken, én lukte het ein-de-lijk ook echt, na tevergeefse eerdere pogingen.

 

Iedere keer kwam ik weer terug, omdat ik toen nog helemaal niet wist wat er daadwerkelijk aan de hand was: narcistisch misbruik. Ik was er immers mee opgegroeid (bleek ook pas na deze relatie) en was gewend om zo behandeld te worden...

 

Eindelijk VRIJ!

De volgende morgen belde hij me op. Dat moment herinner ik me nog goed: ik naderde bijna het strand, om even uit te waaien en alles te laten bezinken. Hij deed alsof er niets gebeurd was, waar ik nu niet meer intrapte: ik maakte duidelijk dat ik hem nooit meer wilde zien en dat het over en uit was. Wat was ik blij en trots! Ik was VRIJ! Alsof ik na jarenlange gevangenisstraf eindelijk weer buiten stond...

 

Tijd voor mezelf

Natuurlijk nam hij me weer niet serieus en bleef hij nog gewoon meermalen contact zoeken, maar gelukkig kon ik de verleiding weerstaan. Ondertussen genoot ik eindelijk van het leven: ik begon weer leuke dingen voor mezelf te doen, onder andere de bioscoop. Dat kon met hem namelijk nooit. Hij vond de bioscoop een bijzonder vreemd fenomeen: 'De bioscoop? Huh, wat is dat? Waarom? Wat moet je daar doen? Dan zit je in zo'n zaal, en dan? Nee, dat doe ik niet hoor! Daar ga ik echt niet heen! Ben je gek?' Het leek wel alsof hij het eng vond...

 

Niet meer stand-by staan

Ik kon ook eindelijk weer rustig televisie kijken zonder onderbroken te worden door zijn telefoontjes. We zagen elkaar al bijna dagelijks en als ik even een avondje voor mezelf had, wist hij dat ook nog in te pikken. Hij wist me altijd zo ver te krijgen dat ik 's avonds laat alsnog naar hem toe ging. Soms met het openbaar vervoer, soms op de fiets. Dan had hij weer ruzie gezocht aan de telefoon en plotseling opgehangen, of hij begon weer te slijmen waardoor ik me weer liet overhalen. 

 

Van stress naar genieten

Stress, stress, stress. Zo ziet een relatie met een narcist eruit. Ieder moment kon ik 'opgeroepen' worden, ieder moment moest ik klaarstaan. Slopend was het! Je raakt gewoon uitgeput, zowel emotioneel als fysiek, als iemand voortdurend zo enorm aan je trekt. Des te meer probeer ik nu zoveel mogelijk te genieten van de mooie dingen in het leven, want ook dat ontdekte ik op die dag in 2012: dat het leven ook mooie dingen in zich heeft.

 

Niet alles is mooi, en ik heb zeker nog wel eens dagen dat ik er even helemaal doorheen zit en me enorm somber voel. Op zich heb ik alles wel verwerkt, maar de nasleep brengt ook weer andere problemen met zich mee, bijvoorbeeld op sociaal gebied. Toch probeer ik zoveel mogelijk om dagelijks wel iets moois te zien, erbij stil te staan en er dankbaar voor te zijn, wat me een goed gevoel geeft.

 

Geniet van je leven en focus op de mooie dingen!

 

Reactie schrijven

Commentaren: 5
  • #1

    Karin Zuidersma (woensdag, 24 januari 2018 07:34)

    Het klopt de nasleep brengt veel met zich mee. Zo geniet je en zo zit je in een diep dal. Hoe kijken mensen tegen me aan die ik door hem verloren ben. Hoe heb ik zo stom kunnen zijn om dat toe te laten. Bang voor een nieuwe relatie , stel dat ........ En ga maar door
    Jij leefde blijkbaar niet met hem samen. Ik heb er 3 jaar over gedaan om weg te komen. Familie ,vrienden kwijt waar je op terug kon vallen. Dingen gedaan waar ik normaal achter zou staan . Voel me soms vies .

  • #2

    Jasmijn Couwenberg (woensdag, 24 januari 2018 13:53)

    Ik leefde zo goed als samen met hem. We zagen elkaar bijna dagelijks, en dan nog een groot deel van de dag ook en bleef heel vaak slapen. Zo'n zonde van mijn tijd! Alles draaide om hem, al het andere in mijn leven verwaarloosde ik. Ze weten je inderdaad over te halen om dingen te doen die je normaal nooit zou doen. Alsof je betoverd bent. Het duurde bij mij zo'n twee jaar om weg te komen, meermalen geprobeerd, maar hij werkte als een magneet op me...

  • #3

    Alexander (donderdag, 25 januari 2018 17:14)

    Nadat ex vreemd ging heb ik nog 2 jaar gevochten voor wat ik dacht dat goed was. Mijn eerste prioriteit was hierbij om mijn 2 dochtertjes het trauma van een scheiding te besparen.
    In die 2 jaar sliep ik gemiddeld 6 uur per week. Op een gegeven moment leek er een stijgende lijn te zitten in de relatie, maar achteraf bleek dit gewoon weer 1 van haar acteer kunstjes. Ik weet nog goed het moment dat ik overtuigd was dat ze me aan het lijntje hield.
    S’avonds laat terug van een lange werkdag en bij thuiskomst had mevrouw 2 dure wollen tapijten besteld.
    Ze vroeg welke van de 2 het zou worden en ik reageerde met de vraag “waar ga je die van betalen?”
    Haar antwoord was dat ze dit met spaargeld wilde doen, waarop ik met een nee antwoorde.
    De sfeer sloeg acuut om en toen ging ze dreigen met van alles en nog wat.
    Ondanks mijn angst gaf ik aan dat ik er genoeg van had en dat als ze zo graag van me af wilde, ze dit maar moest regelen. Achteraf had ik gewenst dat ik deze keuze eerder had gemaakt.
    Dit had me zoveel ellende bespaard. Mevrouw stuurde zelfs criminelen achter me aan om me proberen te breken en wanneer ik thuis sliep was ik altijd bang dat ze me in mijn slaap zou vermoorden.
    Nu na alles gediasnostiseerd met CPTSS. Mijn strijd is dus nog niet afgelopen helaas.
    Sorry als m’n verhaal lang is, maar geloof me als ik zeg dat dit nog maar een fractie is van de hel waar ik doorheen ging en nog ga.

  • #4

    Anouschka (donderdag, 01 februari 2018 10:23)

    Hier niet met een ex partner. Maar met beiden ouders. Na een strijd die 40 jaar geduurd heeft. Mijn rug omgedraaid. Er knapte iets in me toen mijn moeder mij verbaal aanviel waar mijn man en kinderen bij waren. Na al die jaren erachter gekomen dat mijn moeder een verborgen narcist en mijn vader een open narcist is.Ik verwacht geen begrip en geen medelijden en al helemaal niet van mijn familieleden. De harde eis die ik heb, is dat ze mijn gezin met rust laat. Wat tot mijn grote verbazing ook gebeurt. Het enige wat ik wil is innerlijke rust. CPTSS is bij mij al 7 jaar geleden vastgesteld. Maar voelt nu pas alsof ik ontwaak uit een winterslaap. Maar de rust die ik nu voel is onbeschrijfelijk. Die neemt niemand me meer af, daar waak ik voor.

  • #5

    metha visser (maandag, 30 april 2018 20:19)

    ik ben nu een klein jaar verder.. eigenlijk hetzelfde verhaal.. bijna letterlijk. vind het nog steeds erg zwaar om de pijn te verminderen.. na 8jr schelden ging hij vreemd en was zelfs al een half jaar getrouwd.. kan het niet begrijpen dat het echt gebeurd is.. ik weet dat het niet aan mij ligt.. maar heel soms “mis” ik hem of is het de illusie dat ik mis x