In een sociaal isolement door de narcist of borderliner – deel I

Narcisten en borderliners hebben jou nodig. Je dient beschikbaar te zijn en alles wat je hebt aan hen te geven. Het liefst sluiten ze je op in een kooi, zodat ze jou voor zichzelf alleen hebben. In dit artikel, deel I, beschrijf ik hoe een narcistische of borderline opvoeding jou als kind volledig afzondert van de buitenwereld, en wat de gevolgen hiervan zijn.

 

kind narcist borderliner narcistische voeding borderline sociaal isolement verbinding lawson ouder afzondert mishandeld buitenwereld gevolgen bestaansrecht schuldgevoel boek narcisme borderline jasmijn

Narcisten en borderliners hebben anderen nodig voor aandacht. De partners en kinderen vervullen daarmee slechts de functie van leverancier van narcistische voeding. Voor de fantastische narcist ben jij het applaudisserende publiek, voor de door extreme verlatingsangst gedreven borderliner ben jij het altijd aanwezige gezelschap. In beide gevallen dien je 24/7 beschikbaar te zijn. Dit maakt het noodzakelijk om jou in een sociaal isolement te brengen, ver weg van de buitenwereld.

 

In twee artikelen beschrijf ik hoe narcisten en borderliners jou in een sociaal isolement kunnen opsluiten: deel I (dit artikel) gaat over het afzonderen van het kind tijdens de opvoeding, deel II gaat over het afzonderen van de partner tijdens de relatie.

 

De perfecte leverancier van narcistische voeding

Een kind kan niet ontsnappen aan zijn ouders en vormt de perfecte leverancier van narcistische voeding voor de behoeftige narcistische of borderline ouder. Die ouder vormt een bondgenootschap en plakt zichzelf vast aan het kind. De ouder is het kind, het kind is de ouder. Onnodig te zeggen dat dit de ontwikkeling van het kind ernstig verstoort.

 

In mijn boek 'De narcistische wereld ontvlucht' haal ik in het hoofdstuk over opvoeding een treffend (en helaas o zo waar) citaat aan van de Amerikaanse therapeute Christine Ann Lawson. Volgens haar zijn moeder en kind verwikkeld in een gevecht om te overleven. “Sommige kinderen van borderliners ervaren hun jeugd als een emotioneel gevangenenkamp, gerund door willekeurige vijandige bewakers”, zegt zij in haar boek 'Understanding the Borderline Mother'.

 

Opgroeien? Verboden!

Naarmate het kind opgroeit, wordt het kind zelfstandiger. Dát is precies wat narcisten en borderliners niet willen: het kind mág niet opgroeien! De ouder heeft het kind nodig: zoals je allerlei materiële zaken nodig kunt hebben, bijvoorbeeld een computer om op te werken, zo heeft de narcistische of borderline ouder het kind nodig. Een kind is makkelijk te kneden, alsof het een bonk klei is, zodat hij precies aan de wensen en behoeften van de ouder kan voldoen.

 

5 tekenen dat een ouder zijn kind isoleert

Dat een narcist of borderliner bezig is zijn of haar kind te isoleren van de buitenwereld omwille van zichzelf, kun je herkennen aan onder andere de volgende 5 tekenen:

  • De ouder praat slecht over alle mensen waarmee het kind in aanraking komt
    Doel: het kind vindt enkel zijn ouder goed en zal deze zelfs aanbidden
    Het kind leert: alleen mijn ouder is goed
  • De ouder bepaalt met wie het kind mag omgaan
    Doel: de ouder heeft de volle aandacht van het kind
    Het kind leert: andere mensen zijn objecten en onbetrouwbaar
  • De ouder hangt non-stop om het kind heen
    Doel: de ouder is permanent voorzien van narcistische voeding
    Het kind leert: ik mag niet aan mezelf toekomen
  • De ouder bekleedt een extreme slachtofferrol
    Doel: het kind lost de problemen van de ouder op
    Het kind leert: ik ben verantwoordelijk voor mijn ouder
  • De ouder verwacht dat het kind dezelfde mening deelt
    Doel: versterking van het bondgenootschap
    Het kind leert: ik moet hetzelfde denken als mijn ouder

Kortom: in alle gevallen wordt het kind weggedreven van alles wat niet met zijn narcistische of borderline ouder te maken heeft, en wordt hij nog dichter naar deze ouder toegetrokken. Hij wordt met geweld losgewrikt van zijn omgeving. In mijn boek vind je een gedetailleerde beschrijving van hoe dit ziekmakende proces zich van begin tot eind voltrekt.

 

Gevolgen van een sociaal isolement voor het kind

Het kind leert zoals gezegd dat alleen zijn narcistische of borderline ouder goed is. Hij leert dat zijn of haar gedrag normaal is; er is ook geen ander voorbeeld beschikbaar. De fysieke en/of psychische klappen doen wel pijn, maar hij denkt dat hij pijn verdient omdat zijn ouder hem leerde dat hij slecht is. Dit is levensgevaarlijk: het kind leert dat het normaal is om mishandeld te worden. Hij zal zich als vanzelf opnieuw 'laten' mishandelen door andere mensen.

 

Daarnaast leert het kind dat alleen zijn ouder hulp en aandacht nodig heeft. Niemand anders verdient aandacht: niet het kind zelf, niet andere mensen en ook zijn bezigheden niet. Dit veroorzaakt een extreem schuldgevoel bij alles wat het (volwassen) kind onderneemt of nalaat. Dat gevoel vertelt hem steeds weer dat hij slecht is en dat hij enkel nut heeft wanneer hij aan andermans behoeften voldoet.


Moeite om verbinding met anderen te maken

Het kind van narcistische of borderline ouders leert niet hoe hij écht verbinding kan maken met andere mensen (en met zichzelf). Hij zal moeite ondervinden in het aangaan en onderhouden van relaties en vriendschappen, omdat hij simpelweg niet weet hoe het werkt. 


Hij leerde de sociale spelregels niet of op afwijkende wijze. Zelfs als het kind op latere leeftijd weet te ontsnappen uit de ziekelijke symbiotische relatie met zijn ouder, blijft dit een moeilijk punt. Wat voor anderen zo normaal lijkt, zal hij zichzelf opnieuw moeten aanleren.

 

Verbinding met jezelf kwijt

De verbinding van het kind met zichzelf is mijlenver naar de achtergrond verschoven: het kind leerde dat zijn narcistische of borderline ouder belangrijker was dan hijzelf. Het volwassen kind kan denken dat hij geen bestaansrecht heeft. Dat is geen vreemde gedachte, als je eigen ouder jou alleen maar op de wereld zette om gebruik van je te maken. Een hardnekkige gedachte ook, want met de paplepel ingegoten. Nieuwe, soortgelijke ervaringen (allerlei mensen die jou ook weer gebruiken) bevestigen en verstevigen deze gedachte bovendien steeds verder. Die cirkel doorbreken is ontzettend moeilijk.

 

Ik worstel hier zelf ook wel eens mee, en als ik daar wat verder in gekomen ben, zal ik er zeker eens een blogartikel aan wijden over hoe je hiermee het beste kunt omgaan. Voor nu is het belangrijk om te weten dat je bestaansrecht in ieder geval nooit van anderen afhangt. Dat is het startpunt om die cirkel te kunnen doorbreken.

 

Sociaal isolement in een relatie met een narcist of borderliner

Dit is het eerste artikel van de twee waarin ik beschrijf hoe narcisten en borderliners jou in een sociaal isolement kunnen opsluiten. Het tweede artikel gaat over het afzonderen van de partner tijdens de relatie.

Reactie schrijven

Commentaren: 0