· 

Herken de slachtofferrol bij narcisme en borderline: 10 kenmerken

Het spelen van de slachtofferrol is een geniepige vorm van manipulatie. Iemand in nood help je immers automatisch. Narcisten en borderliners kunnen de slachtofferrol in extreme mate uitbuiten en jou op deze manier helemaal leegzuigen. In dit artikel vind je 10 kenmerken waaraan je deze Slachtofferrol kunt herkennen.

 

Het spelen van de slachtofferrol is voor narcisten en borderliners de perfecte manier om iets van je gedaan te krijgen: wie laat er nou 'iemand in nood' achter? Dan ben je een misdadiger!

 

Het ergste is: zo voel je je soms ook echt. Dat is al een teken dat de ander allesbehalve oprecht is: zo voelt een mens zich doorgaans alleen als hij daadwerkelijk een misdaad heeft gepleegd... En dat is in de omgang met narcisten en borderliners absoluut niet het geval. De enige 'misdaad' die je hier begaat, is dat je hen niet hun zin geeft. Dat is alles. 

 

De truc is om dwars door de narcist of borderliner heen te kijken. Hoe herken je de slachtofferrol?

 

10 kenmerken van de slachtofferrol

Hieronder vind je 10 kenmerken waaraan je de slachtofferrol bij narcisten en borderliners kunt herkennen:

 

1.Er is altijd wel een probleem
Er gaat geen dag voorbij zonder dat zich wel een probleem voordoet. Als er geen probleem is, zoeken ze er wel naar. Er is altijd iets aan de hand.

 

2.Klagen, klagen en nog eens klagen
Ze vertellen te graag en te uitgebreid over alle problemen in hun leven en aan iedereen die het maar horen wil, zelfs als het een wildvreemde is.

 

3.Het is te overdreven
Het vertellen over de problemen gaat gepaard met veel drama eromheen die niet in verhouding staat tot het probleem.

 

4.Het is altijd de schuld van anderen

Ze wijzen direct naar anderen die het probleem veroorzaakt zouden hebben; zelf kunnen ze er niets aan doen, het overkomt hen allemaal.

 

5.De problemen zijn van ongekende omvang
Kleine probleempjes bestaan niet, alleen problemen waarbij de wereld vergaat. Hun leven staat op het spel zodat je wel móet helpen.

 

6.Maar de problemen lossen zich ook 'vanzelf' weer op
Als je de volgende dag ernaar vraagt, weten ze niet eens meer waar je het over hebt. 'Probleem? Waar heb je het over? Hoe kom je daar nou bij?'

 

7.Ze dwingen je hulp af
Op dwingende en manipulerende wijze halen ze je over om hen te helpen. Ze worden woedend als je weigert en zullen dit tot in de eeuwigheid onthouden.

 

8.Ze willen geen oplossing
Ongeacht welke oplossing je aandraagt, het is nooit goed genoeg of ze slaan je hulp zelfs af. Hun doel is aandacht; de problemen vormen slechts een middel om dat doel te bereiken.

 

9.Het is een bodemloze put
Ook als ze je hulp wél aannemen, blijven dezelfde problemen zich telkens weer opnieuw voordoen. Jij bent er immers toch om het op te lossen?

 

10.De wederkerigheid ontbreekt
Omgekeerd staan ze niet te springen om jou te helpen. Jouw problemen stellen niets voor in vergelijking met die van hen.

 

Waarom zwichten we er vaak voor?

Waarom zwicht je vaak voor iemand die voor Slachtoffer speelt? Het hoort bij de mens om iemand in nood te willen helpen. Dat weten narcisten en borderliners goed uit te buiten, door op verregaande wijze op jouw medelijden in te spelen en het zodanig te vergroten dat je in alle gevallen te hulp zal schieten, ongeacht wat je er voor moet doen of laten. 

 

Maar narcisten en borderliners zijn niet hulpeloos, ze gedragen zich hulpeloos, omdat ze willen dat jij hen helpt. Ze weten precies wat ze doen: jou tot hulp bewegen zodat zij achterover kunnen leunen, genietend van hun 'welverdiende' aandacht. Alles draait om aandacht.

 

Hoe bied je weerstand?

Ok, tot zover hoe je de slachtofferrol herkent bij narcisme en borderline. Dat is stap één. De volgende stap is om hier weerstand aan te bieden. Om te ontdekken hoe je weerstand kunt bieden, moet je eerst weten wat de slachtofferrol in jou teweegbrengt. Zoals gezegd: medelijden, maar een van de andere gevoelens die het bij jou oproept, is het schuldgevoel. 

 

Dit schuldgevoel wordt aangepraat. Er is dus géén geldige reden om je schuldig te voelen wanneer je weigert te helpen. Je bent niet ongevoelig of gemeen: als je voor jezelf kiest, bescherm je jezelf alleen maar en dat recht heb je; dat recht heeft iedereen. Dat is ook de enige plicht die je hebt, aan jezelf: goed voor jezelf zorgen. Je hoort jezelf te beschermen wanneer je aangevallen wordt. Niemand hoeft zich weg te cijferen voor een ander.

 

Een treffende opmerking over het bieden van weerstand aan de slachtofferrol, hoorde ik van dr. Paul Elam in een van zijn video's. "Net zoals dat je een junk geen toegang tot je bankrekening verschaft, zo verschaf je iemand met een persoonlijkheidsstoornis geen toegang tot je dagelijkse leven."

 

Iemand helpen is niet erg, maar let goed op of het wel echt noodzaak is. Er zit een groot verschil tussen iemand met serieuze problemen en iemand die voor ieder wissewasje bij jou aanklopt.

 

Lees meer over de slachtofferrol

In mijn boek 'De narcistische wereld ontvlucht' beschrijf ik uitgebreid de slachtofferrol van narcisten en borderliners, hoe deze precies werkt, hoe je jezelf ertegen kunt beschermen en allerlei voorbeelden. Ook plicht, angst en schuld komen aan bod; gevoelens die in extreme mate worden uitgebuit om jou tot actie te bewegen.

 

Onthoud dat jij géén hulpverlener bent en niet verplicht bent om ten koste van jezelf de ander te helpen!

Reactie schrijven

Commentaren: 5
  • #1

    Karin (woensdag, 20 september 2017 09:17)

    Bedankt Jasmijn!
    Hoe herkenbaar. Jarenlang heb ik voor mijn moeder gezorgd en stond ik voor haar klaar. In de laatste fase van haar leven kon ik het niet meer opbrengen om voor haar te zorgen. Met haar manipulatie dreef ze mij en mijn gezin tot wanhoop. Als iemand, die altijd klaar staat voor iedereen ( oud verpleegkundige), had ik een enorm schuldgevoel dat ik het niet meer volhield. Ik werd er uiteindelijk werkelijk ziek van en met hulp van een psycholoog koos ik voor me zelf. Onlangs is mijn moeder overleden. Als natrap heeft ze mij en mijn kinderen onterfd. Ze had haar machtsmiddel 'geld' gebruikt, zelfs tot na haar dood. Haar hele leven manipuleerde ze met geld en probeerde haar naasten met dit middel aan haar te binden. Ze kan me niet meer raken, want ze is er niet meer.

  • #2

    Wendy (woensdag, 20 september 2017 12:36)

    Hallo Karin en Jasmijn,

    Mijn vader was precies zo. En na zijn dood was er wel een erfenis, maar hij had zijn nalatingsschaps papieren zo moeilijk gemaakt, dat het 3 jaar drama was om iets opgelost ervan te krijgen. Typisch narcist, en ik moet zeggen (helaas), dat hij beter af is in het hiernamaals, dan als een "Godzilla" hier op de aarde. Maar net zoals de grote dictators op deze planeet, als er eentje weg is, wordt de rol weer snel opgevuld door een ander. En nu heb ik een schoonmoeder, schoonzus en zwager die of zwaar narcist zijn (met alle trimmings), of narcistische trekjes laten zien. En een schoonvader, die als een afhankelijk hondje ze volgt. Jammer. Helaas hebben mijn man en ik moeten breken met ze, want door bepaalde ontwikkelingen, konden we het niet meer opbrengen om in de buurt van ze te zijn. Ze waren gewoon ronduit gemeen op het laatst. Mijn man heeft er natuurlijk het meeste last van, en is al een paar jaar in een zware depressie, met angstaanvallen. Hij wordt nu goed geholpen door een psycholoog die ook getraind is in Narcistisch "Abuse". En het gaat nu wat beter met hem. Maar die gekkigheid, en de enorme pijn die die narcisten veroorzaken, en ze zijn zich er volledig van bewust, is iets wat ik niet zomaar kan vergeven. Zeker niet toen mijn man bijna zelfmoord had gepleegd door hun! Dus.... lekker rustig nu. En ze kunnen hun centen en hun rotzooi lekker voor zichzelf houden. Wij redden het wel. Karin, ik wens je heel veel succes met de restanten van het verwerken van het narcistisch misbruik. Jasmijn, weer een fantastisch artikel die je hebt geschreven. Heel erg bedankt. Groetjes - Wendy

  • #3

    Karin (donderdag, 21 september 2017 09:53)

    Wendy, bedankt voor je openhartige levensverhaal.
    Bij mijn moeder is haar gedrag ws een mix van borderline en narcisme geweest. Ze is nooit gediagnosticeerd en had een enorm wantrouwen naar hulpverleners. Maar aan de hand van mijn levensverhaal, met hulp van een psycholoog en door vele observaties van omstanders kan ik dit concluderen. Ik ben blij dat ik recent de website van Jasmijn ontdekt heb. Zij benoemt beide persoonlijkheidstoornissen met elkaar in verband. Haar onderbouwing geeft mij veel steun. Ik heb diverse websites bezocht, zelf begeleider geweest van cliënten met Borderline, maar het kwartje viel maar niet wb mijn eigen moeder. Omdat ik mij altijd extreem aanpaste aan het gedrag van mijn moeder (en aan mijn broer; haar lieveling) , leek het voor de omgeving dat alles koek en ei was. Totdat ik drie jaar geleden ziek werd, in verzet kwam en mij werkelijk uitsprak naar de familie van moeders kant, mijn gezin en andere omstanders. Het 'familiesysteem' van moeders kant kwam voor mij bloot te liggen. Waarin geld, bezit en de schone schijn ophouden hun altijd houvast had geboden. Ze kozen uiteindelijk de kant van mijn moeder en broer en keerden zich tegen mij. Voor het systeem waarin zij zich het meest 'veilig' voelen.
    Ik heb voor mezelf gekozen, voor mijn eigen waarden en normen, die ik met mijn gezin omarm. Het is een moeilijk proces, maar ik hoop dat het mij brengt bij wie ik werkelijk ben en wil zijn.

  • #4

    Jasmijn Couwenberg (vrijdag, 22 september 2017 10:44)

    Dank jullie wel voor je reacties!

    @Wendy: wat ongelofelijk heftig van die bijna-zelfmoord van je man! Omringd door narcisten, brrr. Ik wens jou en je man alle rust en geluk toe in jullie nieuwe leven zonder alle drama.

    @Karin: vaak denkt men in zo'n situatie direct en alleen aan narcisme, terwijl het net zo goed om borderline kan gaan. De invloed van borderline op de omgeving is zoveel ernstiger dan men altijd denkt.
    Er weer bovenop komen is een moeilijk maar ook mooi proces, want je komt steeds dichterbij jouw eigen, mooie ware Zelf en ontdekt zoveel moois aan jezelf en aan je leven. Focus vooral op het mooie van dit proces!

  • #5

    Ellen (woensdag, 27 december 2017 17:53)

    Hoe herkenbaar.. ik kan niet wachten tot ik het boek ontvang.. maar meer nog zoek ik hulp van een therapeut die weet wat het is door een narcist te zijn opgevoed. Therapie was tot nog toe niet op narcisme gericht. Wendy, je geeft aan dat je man is gehlpen door een psycholoog met ervaring met narcisme. Zou jij of iemand anders me aan een naam van een dergelijke hulpverlener kunnen helpen? Ik woon in brabant. Alvast hartelijk dank! Ellen