· 

Herken een narcistische / borderline opvoeding: 5 signalen

Een narcistische / borderline opvoeding is een destructieve opvoeding. Niet jij als kind, maar je ouders staan centraal. Aan de volgende 5 signalen herken je of je met narcistische en/of borderline ouders te maken hebt.

 

www.omstandersvan.nl narcistisch misbruik jasmijn couwenberg boek narcistische wereld ontvlucht narcisme borderline narcisten borderliners narcist borderliner relatie opvoeding ouders kind kinderen vader moeder

"Het kind moet zijn behoeften en gevoelens verbergen, krijgt een bepaalde rol toebedeeld en ontwikkelt een gebrekkige eigenwaarde en een vervormd zelfbeeld. Deze ouders kunnen het kind niet accepteren zoals hij is en willen er hun eigen draai aan geven."

 

Tot zover een passage uit de inleiding van het hoofdstuk over opvoeding in mijn boek 'De narcistische wereld ontvlucht'. Dit geldt voor zowel kinderen van narcisten als kinderen van borderliners: beide kinderen groeien op in een ware hel.

 

Narcisten en borderliners met kinderen

Wat gebeurt er wanneer narcisten en borderliners een kind krijgen? Kunnen zij hun hart dan wél openstellen voor dat kleine, hulpeloze mensje? Nee, helaas niet. Kinderen van narcistische en borderline ouders ervaren geen of een gebrekkige vorm van liefde. Sommige kinderen ervaren veel openlijke haat, bij andere kinderen ligt dit meer verborgen en is er in ieder geval nog een illusie van liefde, voor wat het waard is (niet veel).
 
Wellicht merk je in de relatie met je ouders dat er iets niet klopt en voel je je verre van prettig in hun bijzijn, maar kun je het niet precies benoemen. Dat is helemaal niet vreemd, want je bent ermee opgegroeid en weet niet beter. Bovendien heeft niet iedereen gehoord van narcisme en/of borderline.

 

5 signalen: heb ik narcistische en/of borderline ouders?

Hieronder volgen 5 signalen waaraan je duidelijk kunt herkennen dat je met narcistische of borderline ouders te maken hebt (er bestaan natuurlijk nog veel meer herkenningspunten):

 

1.Je ouders plaatsen zichzelf op een voetstuk
Ouders met narcisme en borderline geven jou het gevoel dat jij er vooral bent om hén te plezieren en van nut te zijn, in plaats van omgekeerd. Zij zijn de grote machtige mensen die jij als klein, nietig kind (ook al ben je allang volwassen) moet blijven aanbidden, en zo behandelen ze jou ook. Je moet applaudisseren, hen ophemelen en vooral geen genegenheid aan iemand anders tonen. Doe je dit niet, of applaudisseer je net niet hard genoeg, dan word je er direct op aangesproken.


2.Je moet de hoogstaande verwachtingen van je ouders waarmaken
Ouders met narcisme en borderline verwachten dat jij ongeacht je eigen agenda elk weekend komt eten of dat je grote levensbeslissingen zoals verhuizen, veranderen van baan of een gezin stichten eerst met hen bespreekt, in plaats van met je partner. En verlenen zij geen goedkeuring, dan dien je je beslissing daarop aan te passen. Dit zorgt ook voor veel wrijving met je partner, omdat die niet begrijpt waarom je nu ineens van mening veranderd bent.

 

3.Je ouders verwachten een grenzeloze dankbaarheid
Ouders met narcisme of borderline verwachten dat je hen eeuwig dankbaar bent voor het grote offer dat ze voor jou 'moesten' brengen: jij hebt twintig jaar van hun leven ingenomen waardoor zij niet konden doen wat ze eigenlijk wilden doen (zeggen ze). Je voelt dat je in alles wat je doet op extreme wijze je dankbaarheid moet tonen. Je kunt nergens echt van genieten, omdat je denkt dat zij er meer recht op hebben dan jij. 


4.Je ervaart extreme gevoelens van plicht, angst en schuld
Je merkt dat je moeite hebt een eigen leven op te bouwen; je wilt het wel, maar extreme gevoelens van plicht, angst en schuld ten opzichte van je narcistische en/of borderline ouders houden je tegen. Je hebt er bijvoorbeeld altijd al van gedroomd naar het buitenland te verhuizen, maar plotseling hebben je ouders last van allerlei vage kwaaltjes en zal toch iemand (jij) voor hen moeten zorgen. Het is de bekende slachtofferrol van narcisten en borderliners die hun tweede natuur vormt. Iedere keer weer weten ze zó perfect op je in te praten, dat het voelt alsof je emotioneel aan hen vastgebonden zit (dat is ook zo!). Je geeft toe uit angst of omdat je je verplicht voelt, of omdat dat schuldgevoel je vanbinnen helemaal opvreet.

 

5.Je ouders dwarsbomen jouw relaties
Je ontmoet een leuke partner en er ontstaat een mooie relatie tussen jullie. Maar je narcistische en/of borderline ouders voelen zich bedrogen: ineens staan zij niet meer op nr. 1! Het is ondenkbaar dat je hen zomaar 'afdankt' en daarom zullen ze gaan stoken. Ze kunnen de gekste acties uitvoeren om jouw relatie om zeep te helpen. Jouw tijd en aandacht behoren immers aan hén toe en ze proberen wanhopig deze weer terug te krijgen: plotseling zijn ze ziek zodat jij je date moet afzeggen, of ze staan voor de deur met een pan eten terwijl jij een romantisch avondje met je partner hebt gepland (waarover je hen nota bene nog enthousiast vertelde, maar dat zijn ze 'vergeten').

 

Het kind hoort centraal te staan, niet de ouder(s)

Misschien herken je iets in bovenstaande punten, maar heb je er nooit bij stilgestaan dat dit geen gezond gedrag van je ouders is en dat er sprake is van narcisme en/of borderline. In alle gevallen benaderen ze jou vanuit zichzelf: jij bent 'hun' kind (als zijnde bezit) en ze houden je kort aan de lijn zodat je hen ten volle kunt dienen.

 

Dit is géén normale ouder-kindrelatie; de ouder hoort er namelijk vooral (onvoorwaardelijk) voor het kind te zijn, en niet omgekeerd. Het kind heeft niet om zijn geboorte gevraagd: het is de keuze van zijn ouders geweest en zij zullen vervolgens hun verantwoordelijkheid voor het kind moeten nemen.

 

Ouders zijn er voor het kind, en niet omgekeerd!

Reactie schrijven

Commentaren: 1
  • #1

    S (maandag, 07 mei 2018 21:18)

    vader gediagnosticeerd dat hij geen geweten heeft. moeder met munchausen by proxy. Best pittig als je er na ruim 25jaar afstand van hebt, de basis die mijn ouders me hebben aangeleerd bij te sturen. en dat loyaliteitsgevoel blijft knagen, ze zitten in mijn hoofd bij alles wat ik doe, en dat slijt heel langzaam, het slijt, op mijn tempo, en ik leef nog, dat is al een wonder schijnt :) bedankt voor bovenstaande tekst. Besef me steeds meer dat ik best normaal ben en mijn ouders niet!