Vaderdag zonder vader

Het is weer bijna Vaderdag. Talloze kinderen op school knutselen momenteel weer een cadeautje voor hun vader in elkaar. Maar wat als je je vader niet mag zien? Hoe pijnlijk en verwarrend is zo'n onschuldig knutselfestijn dan wel niet?

 

narcisme borderline narcist borderliner vader moeder kinderen ouders persoonlijkheidsstoornis psychisch emotioneel misbruik boek familie relatie ouderverstoting kindermishandeling mishandeling moederdag vaderdag afschaffen scheiding gescheiden ouders

"Toen ze lachend vertelde het altijd 'zo grappig' te hebben gevonden dat ik het Vaderdagcadeautje dat ik op de basisschool moest maken aan mijn oma gaf, zei ik dat zoiets helemaal niet leuk is voor een kind. Haar hele gezicht betrok en toen ik er later op terug kwam, antwoordde ze dat ze dit 'ook altijd zo vervelend' vond. Wat is het nu: grappig of vervelend?"

 

Bovenstaand is een passage uit het hoofdstuk over ouderverstoting in mijn boek 'De narcistische wereld ontvlucht'.

 

Ouderverstoting en narcistisch misbruik zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden: redelijke, gezonde mensen kúnnen het niet over hun hart verkrijgen om hun kind een vader (of moeder) af te pakken. Maar mijn moeder was blij: mijn vader was 'succesvol' geëlimineerd! Reden voor een feestje, terwijl Vaderdag voor mij ondertussen veranderde in een pijnlijke dag.

 

Moederdag en Vaderdag afschaffen?

Een Belgische school gaf dit jaar aan geen aandacht meer te besteden aan Moederdag en Vaderdag. Er worden geen cadeautjes meer geknutseld, uit respect voor andere culturen en de diversiteit binnen gezinnen, zoals gezinnen waarin een van de ouders ontbreekt. Voor veel kinderen leverde dat namelijk nogal wat stress op, wat heel begrijpelijk is.

 

Je kunt je afvragen wat het belang van zo'n feestdag is. Je dankbaarheid voor je ouder uiten? Kinderen die met ouderverstoting te maken hebben, worden zo geprogrammeerd dat ze de ouder aan wie ze overgeleverd zijn, reeds moeten aanbidden. De dankbaarheid bij deze kinderen is al zo extreem groot en ongezond: ze leren dat deze ouder 'goed' -nee zelfs perfecter dan perfect- is, en de andere ouder 'slecht' (de ouder denkt immers in zwart-wit). Zo'n feestdag benadrukt dan alleen maar nóg meer dat de ene ouder een held(in) en de andere ouder een monster is.

 

Voor kinderen die met ouderverstoting te maken hebben, is Vaderdag weer een van de vaste, pijnlijke periodes waar ze ieder jaar weer opnieuw doorheen moeten. Moet je Moederdag en Vaderdag dan maar in stand houden omdat het voor kinderen uit normale gezinnen wel leuk is? Terwijl het de andere kinderen in de klas verdrietig maakt? Van welke groep kinderen weegt het belang zwaarder?

 

De pijn van Vaderdag

Vroeger heb ik veel verdrongen en gedissocieerd waardoor ik niet meer weet hoe ik me in aanloop naar Vaderdag voelde. Mijn vader die ik na de scheiding op mijn 6e niet meer mocht zien, mijn vader waarover nooit meer gesproken werd, mijn vader die taboe was geworden. Het enige wat ik me herinner, is dat ik altijd doodsbang ben geweest om naar hem te vragen. Het moet een heel beladen dag voor me geweest zijn.

 

Wat ging er door me heen wanneer de juf aankondigde dat we weer iets leuks voor Vaderdag gingen maken? Dacht ik aan mijn vader tijdens het knutselen? Of was ik zo angstig dat ik alleen maar kon bedenken hoe ik de woedende, minachtende reactie van mijn moeder zoveel mogelijk zou kunnen beperken? Kortom: hoe ik mezelf kon beschermen?

 

Hoe zou dat gegaan zijn? Kwam ik vol schaamte en angst thuis, met het knutselwerkje verborgen in mijn handen, omdat ik wist dat het heel verkeerd was om iets voor mijn vader te maken, voor een man die 'slecht' was? Waarmee ik ook de boodschap mee kreeg dat ik verkeerd was?

 

Traditie of welzijn?

Hoeveel kinderen zijn er op dit moment weer bang voor boze moeders die weer vol afkeer zullen reageren op de knutselwerkjes? Kinderen die het cadeautje dolgraag aan hun vader zouden willen geven, maar dit niet mogen?

 

Is een traditie in stand houden echt zoveel belangrijker dan het welzijn van een kind?

 

narcisme borderline narcist borderliner vader moeder kinderen narcisten borderliners persoonlijkheidsstoornis psychische emotioneel misbruik boek familie relatie ouderverstoting kindermishandeling narcistische wereld ontvlucht gaslighting mishandeling
narcisme borderline narcist borderliner vader moeder kinderen narcisten borderliners persoonlijkheidsstoornis psychische emotioneel misbruik boek familie relatie ouderverstoting kindermishandeling narcistische wereld ontvlucht gaslighting mishandeling

Ontvang nieuwe blogartikelen in je mailbox!

Commentaar schrijven

Commentaren: 0