Vaderdag zonder vader

Het is weer bijna Vaderdag. Talloze kinderen op school knutselen momenteel weer een cadeautje voor hun vader in elkaar. Maar wat als je je vader niet mag zien? Hoe pijnlijk en verwarrend is zo'n onschuldig knutselfestijn dan wel niet?

 

narcisme borderline narcist borderliner vader moeder kinderen ouders persoonlijkheidsstoornis psychisch emotioneel misbruik boek familie relatie ouderverstoting kindermishandeling mishandeling moederdag vaderdag afschaffen scheiding gescheiden ouders

Een Belgische school gaf dit jaar aan geen aandacht meer te besteden aan Moederdag en Vaderdag. Er worden geen cadeautjes meer geknutseld, uit respect voor andere culturen en de diversiteit binnen gezinnen, zoals gezinnen waarin een van de ouders ontbreekt. Voor veel kinderen leverde dat namelijk nogal wat stress op, wat heel begrijpelijk is.

 

Moederdag en Vaderdag afschaffen?

Je kunt je afvragen wat het belang van zo'n feestdag is. Je dankbaarheid voor je ouder uiten? Kinderen die met ouderverstoting te maken hebben, worden zo geprogrammeerd dat ze de ouder aan wie ze overgeleverd zijn, reeds moeten aanbidden. De dankbaarheid bij deze kinderen is al zo extreem groot en ongezond: ze leren dat deze ouder 'goed' -nee zelfs perfecter dan perfect- is, en de andere ouder 'slecht' (de ouder denkt immers in zwart-wit). Zo'n feestdag benadrukt dan alleen maar nóg meer dat de ene ouder een held(in) en de andere ouder een monster is.

 

Voor kinderen die met ouderverstoting te maken hebben, is Vaderdag weer een van de vaste, pijnlijke periodes waar ze ieder jaar weer opnieuw doorheen moeten. Moet je Moederdag en Vaderdag dan maar in stand houden omdat het voor kinderen uit normale gezinnen wel leuk is? Terwijl het de andere kinderen in de klas verdrietig maakt? Van welke groep kinderen weegt het belang zwaarder?

 

De pijn van Vaderdag voor veel kinderen

Vaderdag is een heel beladen dag voor kinderen die met ouderverstoting te maken hebben. Wat gaat er door het kind heen wanneer de juf of meester aankondigt dat er weer iets leuks voor Vaderdag gemaakt moet worden? Denkt het kind aan zijn vader tijdens het knutselen? Of is het kind zo angstig dat hij alleen maar kan bedenken hoe hij de woedende, minachtende reactie van zijn moeder zoveel mogelijk zou kunnen beperken? Kortom: hoe hij zichzelf kan beschermen?

 

Komt het kind vol schaamte en angst thuis, met het knutselwerkje verborgen in zijn handen, omdat hij weet dat het kennelijk verkeerd is om een cadeautje voor zijn vader te maken, voor een man die 'slecht' is? Waarmee hij ook de boodschap mee krijgt dat hijzelf verkeerd is?

 

Vaderdag: traditie of welzijn voorop?

Hoeveel kinderen zijn er op dit moment weer bang voor boze moeders die weer vol afkeer zullen reageren op de knutselwerkjes? Kinderen die het cadeautje dolgraag aan hun vader zouden willen geven, maar dit niet mogen?

 

Is een traditie in stand houden echt zoveel belangrijker dan het welzijn van een kind?

Commentaren: 0 (Discussie gesloten)
    Er zijn nog geen commentaren.