· 

Welkom in de wereld van de narcist en borderliner

Wat gaat er door een narcist of borderliner heen? Wat doen narcisten en borderliners precies met je? Een kijkje in de bizarre wereld van narcisten en borderliners.

 

www.omstandersvan.nl narcistisch misbruik jasmijn couwenberg boek narcistische wereld ontvlucht narcisme borderline narcisten borderliners narcist borderliner bezit

Narcisten en borderliners maken je 'los' van jezelf: alle contact met de werkelijkheid, andere mensen, het leven en jezelf raak je langzaam aan kwijt. Ze nemen alles van je over en bewegen je precies in de richting die voor hén het meest gunstig is.

 

Je wordt hun bezit

Op alle mogelijke manieren nemen ze bezit van je volledige persoonlijkheid: zij bepalen je voorkeuren, activiteiten, contacten, zelfs je gedachten en hoe je kijkt, zit of loopt, en willen gedetailleerd weten wat je denkt en doet, waar, met wie en waarom.


Familie en partners zeggen vaak dat ze niet eens meer kritische gedachten over de narcist of borderliner durven toelaten, alsof die deze zal kunnen 'lezen'. Niets is nog van jezelf. Je wordt emotioneel uitgekleed.

 

Narcisten en borderliners pakken jou je leven af

Narcisten en borderliners trekken jou weg uit je eigen leven, leiden je door hun leven heen en leven vanuit jou. Ze zorgen ervoor dat jij je levensvreugde kwijtraakt en een hekel aan jezelf krijgt, zodat zij zichzelf goed kunnen voelen.


Welkom in de wereld van de narcist en borderliner: een zieke wereld waar alles draait om de narcist en borderliner en niets echt en niets normaal is.

 

Gevangen in een psychisch doolhof

'Waarom blijf je dan? Waarom laat je je zo behandelen?' Dat is een veelgehoorde reactie wanneer je anderen over je relatie met de narcist of borderliner vertelt. Natuurlijk, je was er zelf bij, maar narcisten en borderliners weten zelfs psychiaters nog om de tuin te leiden. Hoe had jij dit als leek dan moeten voorkomen? Niet. Anders had je dat wel gedaan. Niemand laat zich graag mishandelen. Niemand!

 

Het proces van narcistisch misbruik is ingewikkeld en vindt heel geleidelijk en subtiel plaats. Je beseft het pas wanneer je middenin het doolhof zit en de weg terug niet meer kunt vinden. Niet voor niets is het voor naasten zo ongelofelijk moeilijk om zich los te maken uit hun familieband of relatie met de narcist of borderliner.

 

Je wilt niets liever dan de pijn ontvluchten, maar iets onzichtbaars trekt jou steeds weer terug naar de narcist of borderliner. Je bent zijn of haar bezit geworden en zit er met emotionele draadjes aan vast. Ooit kwam je in deze relatie, dit emotionele doolhof, terecht en ooit zul je de weg naar buiten weer vinden. De weg is hobbelig en de uitgang ligt verstopt, maar ooit vind je deze. Dan komen de zonnestralen je tegemoet en is er weer licht in je leven. Dat is heel moeilijk te geloven als je er nog middenin zit, maar geloof me: het is mogelijk!

 

Er bestaat gelukkig ook een mooie, normale wereld!

Zelf had ik in de relatie met mijn narcistische ex-partner alle hoop op een beter leven verloren. Maar daarna voelde ik me als herboren. Opeens zag ik hoe mooi de wereld kon zijn, mocht ik mijn eigen leven gaan leiden en invullen en zelfs gelukkig zijn. Ik wist niet dat zoiets bestond, zeker niet na een soortgelijke jeugd. Het voelt alsof mijn leven nu pas begint.

 

In het schrijven, mijn grote passie, kon en kan ik alles kwijt. Daarom heb ik deze website ook opgezet en een boek geschreven om te laten zien: het kan écht, er is een leven na narcistisch misbruik, een leven waarin je vrij bent en gelukkig mag zijn.


Ik hoop dat velen deze weg kunnen bewandelen en het geluk weer vinden. Je bent immers mens, en geen object. Geen enkel levend wezen is een object, en ieder levend wezen heeft recht op het leven.

 

Jij HEBT de kracht om te herstellen!

Narcisten en borderliners maken jou los van jezelf, maar gelukkig draag jij altijd de kracht in je om jezelf terug te vinden en vervolgens jouw mooie Zelf los te maken van de destructieve narcist en borderliner.

 

Zo weinig vertrouwen als de narcist of borderliner in jou had, zoveel vertrouwen heb jij nu in jezelf. Zoveel haat die de narcist of borderliner voor jou voelde, zoveel liefde voel jij nu voor jezelf. Het is jouw leven, en dat van niemand anders. Pak terug wat van jou is en geniet van het waardevolste dat je hebt: je leven!

Reactie schrijven

Commentaren: 2
  • #1

    Denise (zaterdag, 19 mei 2018 09:26)

    Zo herkenbaar iedere keer weer als ik een stuk van jou lees.
    Heb 4 jaar een relatie gehad met vermoedelijk toch echt wel een Narcist.
    Veel onbegrip vanuit mijn omgeving als ik weer eens was ingestort maar dan toch weer terug ging naar hem.

    Nu bijna een jaar verder heeft het wel littekens achter gelaten.
    Heb hem nu overal op geblokkeerd omdat hij contact bleef zoeken.
    De vrij grote kring mensen om mij heen is klein geworden en met de meeste alleen nog oppervlakkig contact.

    En inderdaad als je er uiteindelijk definitief bent uitgestapt zie je pas hoe ziek het allemaal was.
    Hoe hij mij zo klein heeft weten te krijgen.
    Vertrouwen in mensen is het grootste probleem maar beetje bij beetje begin ik weer mijn eigen "ik" terug te vinden.

    Ga vooral door met schrijven want het zorgt ervoor dat de mensen die hier mee te maken hebben gehad (of nog steeds te maken hebben) zien dat het echt niet aan hun heeft gelegen.

  • #2

    Anoniem (zaterdag, 19 mei 2018 11:30)

    Ik lees altijd/vaak dat iets je weerhoud om niet weg te gaan bij de narcist. Dat je met emotionele draadjes vastzit etc.

    Vind dat miss alleen herkenbaar de eerste jaren; dan zie je t nog niet helemaal en heb je nog hoop dat t gedrag wel veranderd.
    Daarna was t voor mij pure angst, wat mij deed blijven en mezelf alles liet voorschrijven. Want de dreigementen over “als ik ooit weg zou gaan”, waren niet misselijk en ik kende zijn woede-uitbarstingen om niks; laat staan als t zou zijn om t feit dat ik zou gaan.
    Dus ik bleef en hoopte maar steeds op verandering (want soms ging t best “goed”; dat “goed” blijft een raar iets om uit te leggen, ook voor mezelf. Want nog steeds moest ik bij alles opletten wat ik zei of deed. Maar het leek in die periodes iig alsof ik iets vrijer was en hij minder snel boos om niks).
    Tot de uitbarsting waar de kids bij waren en hij met de stoel stond te zwaaien id lucht. Toen wist ik dat ik ook voor mijn kids (de oudste vooral: jongste nog klein) niet kon blijven. Toch duurde het nog 3 jr eer ik de moed had. 3 jaar, waarin ik mijn voorbereidingen trof die nodig waren, maar mezelf oh zo ellendig voelde. Pure wanhoop/angst: ik wilde weg/moest weg, maar zooo ontzettend bang.

    Nu ben ik vrij... de beste stap ever!
    Ik mag leven zoals ik wil en hoef niet meer op te letten wat ik doe of zeg.
    Helaas blijven we verbonden door de kids en dat gaat niet altijd zonder ellende. Hij wil zijn macht nog steeds tonen met de dingen waarin dat kan.

    Verder is negeren de beste manier heb ik ervaren. Geen discussies aangaan en hem verder voeren.
    Ik irriteer me, als hij wil laten weten hoe geweldig hij is en hoe mooi hij alles voor elkaar heeft, maar voel ook wat voor n zielig persoon t eigenlijk is. Dat hij leeft voor de buitenwereld en zich moet voeden met hun bewondering/goedkeuring om zichzelf goed te voelen.
    En ondanks zijn “geweldige” nieuwe leven zonder mij (want tuurlijk was ik de boosdoener in heel t huwelijk), is ie jaloers. Want hoe kan t, dat ik t prima voor elkaar heb zonder hem?? Ik zou id goot belanden, want kon niks/was waardeloos!

    Dat ik meer in mijn mars heb, dat steekt hem; Dat hij niet onmisbaar bleek.
    Dat hij daar na een paar jr nog steeds af en toe op terug moet komen; door mij te kleineren/zijn macht proberen uit te oefenen, dat is zo triest!!
    Als je werkelijk zo gelukkig bent, leef je leven dan ipv nog bezig te zijn met mij!!


    De “littekens” zijn nog niet weg, maar ik ben gelukkig met mijn leven nu.
    Een huis, werk, lieve vrienden om me heen... wat wil ik nog meer? Ja, dat hij mij voor altijd met rust laat, maar dat zal utopie zijn.