Wat als de narcist of borderliner weer contact opneemt?

Je hebt je relatie met de narcist of borderliner verbroken, maar hij of zij laat niet los en blijft gewoon contact zoeken. Wat doe je dan? Hieronder een blog die ik destijds in 2012 schreef nadat ik de relatie met mijn narcistische ex-partner had verbroken.

narcisme borderline narcist borderliner vader moeder kinderen partner kind ouders persoonlijkheidsstoornis psychisch emotioneel misbruik mishandeling boek familie relatie ouderverstoting kindermishandeling jasmijn

Het is nog maar net uit. Natuurlijk ben ik bang dat hij weer zou bellen om me voor de zoveelste keer te laten zwichten voor zijn 'charmes.' Ik ben gestresst en bang, en schrik al bij het zien van het lichtje van mijn mobiel dat altijd om de paar minuten flikkert. Zijn regime (hij heeft altijd de nodige telefoonterreur toegepast) zit kennelijk nog steeds in mijn hoofd, weer laat ik me onbewust beïnvloeden door hem, door het normaal te vinden om op te nemen.

 

Na twee dagen dacht ik: 'Ben ik nou helemaal gek? Ik hóef hem toch niet te woord te staan? Ik hoef überhaupt niet eens op te nemen!' Mijn woorden neemt hij nooit serieus (sterker nog: hij praat er doorheen) en zijn woorden doen mij alleen maar pijn. Ik ga dus helemaal niet opnemen als hij belt! 

 

En jawel, daarnet werd ik gebeld. Ik schrok me rot en wilde, ondanks dat ik me zo stoer had voorgenomen om niet op te nemen, naar mijn mobieltje lopen. Ik was écht van plan op te nemen, maar toen op het schermpje het nummer van iemand anders verscheen, wist ik dat hij het helemaal niet was. Toch weer even gehuild, want iets in me bewoog me ertoe om toch op te willen nemen. Hij heeft zichzelf zo in mijn hoofd vastgeworteld, dat het best wel tijd nodig heeft om hem eruit te krijgen.

 

Vijf maanden later

Nog steeds komen er af en toe berichtjes binnen, met de gekste dingen: 'Schatje, wil je een nieuwe agenda voor me kopen?', 'Ik snap nog steeds niet waarom je weg bent, zullen we vanavond uit eten gaan?', 'Heb je een ander?', 'Hou je nog van me?', 'Ik mis je', 'Ik ben zo alleen, ik kan niet leven zonder jou' enzovoorts.

 

Opvallend is dat hij alleen maar over zichzelf praat. Geen enkele keer de vraag hoe het met mij gaat, en geen enkele spijt of excuses. Dat berichtje over het kopen van die agenda, raakte me om de een of andere reden enorm. Hoe durf je zoiets te vragen? Alsof we nog gewoon samen zijn en er helemaal niets aan de hand is.

 

Er kwam zoveel bij me naar boven, en toen voelde ik dat er kennelijk toch nog een restje sympathie voor hem had gezeten in mijn hoofd. Eerst dacht ik nog wel eens: 'Hij heeft een psychische stoornis en daar kan hij niks aan doen, daar kies je niet voor'. Maar na dat berichtje denk ik er heel anders over. Iemand die zo vreselijk blijft doen, verdient geen enkele sympathie.

 

Zelfmedelijden van de narcist

Hier nog wat letterlijke uitspraken uit de verschillende berichtjes, waar het zelfmedelijden van afdruipt: ‘Altijd laten mensen mij in de steek, waarom doet iedereen zo? Ik ben altijd alleen geweest en nu weer. Vergeet niet dat ik zielsveel van je houd, ik had alleen jou en verder niemand. Jij deed alles voor me en nu moet ik het weer zelf doen. Je hebt me in de steek gelaten. Ik weet dat iedereen gebruik van mij maakt. Jij zei dat je niet zo was, maar kijk wat je nu doet. Waarom heb je in het begin niet meteen gezegd dat je me zou verlaten? Ik ben door jouw liefde in de val gelopen. Ik heb de hele nacht niet kunnen slapen, dat komt ervan als je van iemand houdt. Als ik wakker word, zie ik onze foto, zo zie ik jou elke dag. Wat moet ik anders, ik houd toch van jou? Ik slaap nog steeds onder dezelfde deken waar wij toen onder lagen, die heb ik nooit meer gewassen.' Toen ik zei dat hij eens volwassen en zelfstandig moet worden, antwoordde hij: ‘Ik was zelfstandig totdat jij in mijn leven kwam, ineens veranderde alles.’

 

Volgens hem is het niet uit tussen ons. ‘Jij maakte het uit, maar ik niet. Dus het is niet uit. Uitmaken doen mensen alleen als ze een ander hebben. Voor mijn gevoel is het niet uit, je bent nog steeds bij me.’ Hij is zelfs zijn huis aan het opknappen voor als ik weer langskom. 

 

Stop met verantwoording afleggen

Onthoud: je hoeft nooit op te nemen of te reageren en je hoeft nooit uit te leggen waarom je dat niet doet. Als je je door zulke discussies laat meeslepen, is het einde zoek. Zeg gewoon iets neutraals, zoals 'Ik was bezig', en herhaal dit zo vaak als nodig wanneer de ander doorvraagt. Gun jezelf ook de tijd om jezelf dit nieuwe gedrag aan te leren, misschien zal je toch een keer zwichten en dat is ook niet erg. Het is mij meerdere keren overkomen dat ik toch weer reageerde. Het is een proces van vallen en opstaan en niets gaat in één keer goed. Als er een oplossing was om in één dag van een narcist of borderliner af te komen, zou het allemaal zoveel makkelijker zijn! Dan waren ook websites zoals deze niet nodig. Helaas is dat niet zo.

 

Laat je niet van de wijs brengen, geef nooit op, en uiteindelijk zullen er vroeg of laat zoveel betere tijden aanbreken!

 


Ontvang nieuwe blogartikelen in je mailbox!

Commentaren: 2
  • #2

    Ben (dinsdag, 08 augustus 2017 11:36)

    Ja ja ook dit herken ik, ze belde me 20 x als ik aan het werk was, en dan schreeuwen en huilen want ik was er niet voor haar, al deed ik alles, werken huishouden en zij kon zogenaamd niet werken, ze wilde graag hoor zei ze maar kon het niet vanwege haar borderline, dat was een leugen want ze wilde gewoon niks doen, ging ook niet naar therapie, de psychiater heeft haar een keer gezegd dat ze lui was, dat zei ze zelf tenminste, ze noemde het als reden om nooit meer naar therapie te gaan. Ik kan blijven vertellen wat ik heb meegemaakt, het is zoveel allemaal, borderliners maken je helemaal gek en kapot want ze haten je alleen maar en gebruiken je alleen

  • #1

    Emmaüs (donderdag, 09 februari 2017 09:44)

    Wat een indrukwekkend verhaal en bedankt dat je je verhaal wil delen! Dit geeft mij als specialist altijd weer een andere blik op de zaak. Groet Janneke Emmaüs