Omgaan met de hoge verwachtingen van de narcist of borderliner

Door de hoge verwachtingen van de narcist of borderliner kun je als partner of kind extra veel last hebben van controledrang, prestatiedrang en perfectionisme. Dit verspreidt zich ook naar andere gebieden in je leven zoals vriendschappen en werk. Je overvraagt jezelf, raakt uitgeput en loopt vast. Hoe rem je deze drie nare motortjes af?

 

narcisme borderline narcist borderliner vader moeder kinderen ouders persoonlijkheidsstoornis psychisch emotioneel misbruik boek familie relatie ouderverstoting kindermishandeling jasmijn

Partners en kinderen van narcisten en borderliners lopen vaak op eieren. Je wikt en weegt ieder woord dat je uitspreekt. Je laat alles vallen om er voor hen te zijn. Je beschouwt hun mening als doorslaggevend bij alles wat je doet. Je stemt je leven volledig af op de ander waardoor je vanuit hen leeft, in plaats vanuit jezelf.

 

Het voelt alsof je in een keurslijf wordt gepest, en uit angst voor straf, afwijzing of verlating, of omdat je bijvoorbeeld als kind niet beter weet en denkt dat het zo hoort, pers jij net zo hard mee. Het gedrag van de narcist of borderliner vervormt jou, maar jij vervormt jezelf onbewust ook. Je bent alleen maar bezig om aan andermans verwachtingen te voldoen waardoor je eigen ontwikkeling stil komt te liggen.

 

Leven vanuit de ander

Je bekijkt jezelf vanuit de ander, je beoordeelt jezelf vanuit de ander en je leeft volgens de opvattingen van de ander. Dit beïnvloedt zowel je relaties met anderen als de relatie met jezelf. Je ontwikkelt een enorm minderwaardigheidscomplex omdat je onmogelijke eisen aan jezelf stelt, voortgedreven door angst. Hierdoor kun je op allerlei gebieden in je leven vastlopen. Je leeft namelijk niet je eigen leven. Je lichaam is er wel, maar geestelijk wordt het voortgestuwd door iets of iemand buiten jou. 

 

Hieronder beschrijf en weerleg ik 3 opvattingen die je vast wel bij jezelf herkent als je omgaat met een narcist of borderliner:

 

1.Controledrang

'Ik denk na over ieder woord dat ik uitspreek en ieder onderwerp dat ik aansnijd, uit angst een gevoelige snaar bij de ander te raken.'

 

Je kunt een ander niet boos of verdrietig maken. De ander interpreteert jouw woorden of gedrag op zijn eigen manier (creëert zelf een gedachte erover) en voelt zich als gevolg daarvan boos of verdrietig. Narcist en borderliners hebben een negatievere kijk op zaken en voelen zich snel aangevallen. Op die manier interpreteren ze jouw woorden en gedrag. Ze gooien je woorden letterlijk door elkaar heen en maken er een onbegrijpelijke mix van.

 

Op basis daarvan creëren ze een (vaak negatieve) gedachte en daaruit ontstaat bij hen het gevoel van woede. 'Zie je wel, je houdt gewoon niet van me. Ik wist wel dat je tegen me bent.'  Ze maken er hun eigen voorstelling van. Het maakt niets uit wat je zegt of doet, want ze interpreteren het op hun eigen manier, en dat is volgens hen de enige juiste betekenis van jouw woorden of gedrag.

 

Door middel van controledrang doe je eigenlijk een voorspelling over hoe iets zal verlopen, en anticipeer je daarop door alles van tevoren uit te stippelen. Met een narcist of borderliner leef je in een permanente onvoorspelbare omgeving en kun je dus nooit inschatten wat er gaat gebeuren, laat staan dat je daar ook maar enigszins op vooruit kunt lopen. Je kunt maar beter de controle loslaten, omdat het zinloos is. 

 

2.Prestatiedrang

'Ik wil met prestaties bewijzen dat ik wél goed genoeg ben en dat ik wél iets kan. Dan ben ik niet meer waardeloos en krijg ik eindelijk waardering.'

 

Wat je doet, is niet wie je bent. Jouw waarde is niet afhankelijk van jouw prestaties. Narcisten en borderliners denken zwart-wit: als ze jou gedrag beoordelen als 'slecht', ben jij ook slecht als persoon. Bij gezonde mensen werkt het gelukkig heel anders. Je hoeft jezelf aan niemand te bewijzen. Jouw waarde is van niets of niemand afhankelijk. Je bent goed zoals je bent, en niet zoals de ander jou beoordeelt. Je hebt géén beoordelingen van anderen nodig om een goed mens te zijn. 

 

Hetzelfde geldt voor liefde: narcisten en borderliners 'houden' van je onder bepaalde voorwaarden, voortkomend uit hun behoeftigheid. Liefde is het niet te noemen; het is eerder een verregaande, ziekmakende, emotionele binding. Door als hun verlengstuk te fungeren, lijk je met hen samen te smelten en als je niet beter weet, bijvoorbeeld als kind, neem je dit voor liefde aan.

 

Normaliter houd je van iemand zoals hij of zij is, en niet om wie hij of zij volgens jou zou moeten zijn, en ook niet om hetgeen hij of zij voor jou kan betekenen. Jij hoeft niet iets te zeggen, te doen of na te laten, omdat de ander alleen onder die voorwaarden van jou houdt. Dat is namelijk géén houden van.

 

3.Perfectionisme

'Ik doe er alles aan om geen fouten te maken. Dan benadeel ik de ander en wordt hij ongelukkig, terwijl hij het al zo moeilijk heeft.'

 

Narcist en borderliners verwachten dat jij perfect bent, omdat jij in hun behoeften moet voorzien. Wie wil er nu geen perfect leven? Maar niemand kan en hoeft perfect te zijn. Bovendien ben jij alleen verantwoordelijk voor jezelf. Of de ander gelukkig is, is niet jouw probleem. Je kunt iemand niet (on)gelukkig maken. Daar is ieder mens zelf verantwoordelijk voor. Het enige waar jij je best voor mag doen, is voor je eigen levensgeluk. Als jij het niet doet, wie doet het dan voor jou?

 

Het verlangen naar erkenning

Achter controledrang, prestatiedrang en perfectionisme schuilt één groot verlangen: erkenning. Wat erkenning is, waar de behoefte hieraan vandaan komt en hoe je erkenning in jezelf kunt vinden, beschrijf ik in het volgende artikel 'Te hard je best doen voor de narcist of borderliner.'

 

Zelfontwikkeling

Dit artikel is gebaseerd op het hoofdstuk over zelfontwikkeling in mijn boek 'De narcistische wereld ontvlucht', waarin controledrang, prestatiedrang en perfectionisme in relatie tot de omgang met een narcist of borderliner nog veel uitgebreider worden besproken. Deze drie zijn vaak overontwikkeld door je relatie met of opvoeding door een narcist of borderliner omdat die daar continu op inspeelt. Het is van belang deze weer naar een gezond niveau terug te brengen, zodat je ook op andere gebieden in je leven beter kunt functioneren.

 

narcisme borderline narcist borderliner vader moeder kinderen narcisten borderliners persoonlijkheidsstoornis psychische emotioneel misbruik boek familie relatie ouderverstoting kindermishandeling narcistische wereld ontvlucht gaslighting mishandeling
narcisme borderline narcist borderliner vader moeder kinderen narcisten borderliners persoonlijkheidsstoornis psychische emotioneel misbruik boek familie relatie ouderverstoting kindermishandeling narcistische wereld ontvlucht gaslighting mishandeling

Ontvang nieuwe blogartikelen in je mailbox!

Commentaar schrijven

Commentaren: 4
  • #1

    Anoniem (maandag, 17 oktober 2016 09:16)

    Wat ik lees, heb ik allemaal doorgemaakt! Gelukkig niet met mijn lieve partner waar ik al heel lang mee samen ben.
    Wel met naaste familie, levenslang. Zgn "vrienden" . Buren waar we letterlijk voor verhuisd, dus gevlucht zijn .Na een lang en hevig proces heb ik volledig gebroken. Ik mocht niet zijn wie ik werkelijk ben. Ik ben uitgescholden ,vernederd, noem maar op, een boek vol!
    Ik ben er weer, gelukkig en genietend van hen die met mij omgaan en mij waarderen om wie ik ben.
    Liefdevol, hartelijk, empatisch, met gebreken en tekortkomingen. Ik mag weer mens zijn! Succes met deze site en veel sterkte aan hen die nog een proces moeten ondergaan omdat ze dat zichzelf gunnen. Een warme groet

  • #2

    Jasmijn (maandag, 17 oktober 2016 23:30)

    Dank je wel! Goed om te lezen dat je eruit bent gekomen en weer van het leven kunt genieten!

  • #3

    Aapje (maandag, 31 oktober 2016 21:29)

    Ik herken deze drie punten maar al te goed. Bij punt 1 let ik inderdaad op alles wat ik zeg en doe. Ik wil hem niet boos maken. Vooral in het bijzijn van anderen. Als ik ook maar één woord verkeert zeg is de wereld te klein. Dan laat ik hem in de steek, ben ik slap en hou ik zijn (zelfbenoemde) burn-out in stand. Ik moet constant werken aan mijzelf dat ik weerbaar genoeg ben en hem kan bewijzen dat ik niet over me heen laat lopen. Bij punt 2 kan ik niets. Ik kan niet schoonmaken, kan niet voor onze zoon zorgen, heb het huishouden niet onder controle, kan mijn studie niet combineren met werk en ben een waardeloze partner. En hij werkt nog niet eens fulltime, loopt te janken dat hij het zo slecht heeft met een kantoorbaan waarbij hij zijn werktijden en werkplek kan inrichten zoals hij wil en hij komt thuis, gaat op de bank zitten en wil niets te maken hebben met onze zoon of de hond of mij. Ik moet stil zijn en zorgen dat hij tv kan kijken. Heb de afgelopen vijf jaar niet één keer de afstandsbediening in mijn handen gehad. Niet dat ik dat nu zo belangrijk vind, maar het gaat om het idee dat ik altijd maar moet doen wat hij wil. Toen ik hem leerde kennen heeft hij meteen gezegd dat ik moest afvallen en andere kleding moest dragen, anders zou het niets worden. Ik vond het een hele nare opmerking en had er een naar gevoel bij, maar omdat ik zoekende was heb ik er het positieve van geprobeerd te zien. Hij kon mij kennelijk helpen om er leuker en vrouwelijker uit te zien. Niets blijkt minder waar en het is (achteraf gezien) natuurlijk belachelijk. Ik had hem direct de deur moeten wijzen en moeten luisteren naar mijn onderbuikgevoel. En punt 3, hij wil inderdaad dat ik de perfecte huisvrouw, moeder en partner ben. Alles moet altijd perfect op orde zijn, zodat hij niets hoeft te doen. En owee als het niet op orde is of als hij iets vindt. Ik verantwoord mezelf al voordat hij iets heeft gevonden wat niet perfect is. Ik kan hem inderdaad niet gelukkig maken. Dat is mij nu wel duidelijk. Ik kan hem ook niet helpen, want hij wil geen hulp van familie of derden. Had een keer gratis hulp gevonden en een intake geregeld. Hij heeft me met klappen bedankt terwijl hij ons zoontje vast had.

    Inmiddels zijn mijn ogen geopend en heb ik een plan in werking gezet om bij hem weg te kunnen en mijn leven zo goed en snel mogelijk weer op te pakken. Hiervoor heb ik mijn buurvrouw in vertrouwen genomen en mijn moeder, van wie ik totaal ben vervreemd. Sinds ik met hem ben heb ik alleen nog contact met zijn familie. Het is duidelijk dat die familie op een bepaalde manier leeft en dat daar de wortels liggen van zijn situatie. En zij maar doen alsof zij de perfecte familie zijn. Pff ik ben zo blij dat ik heb ontdekt dat er iets niet klopt. Ik kan niet wachten tot in mijn plan kan uitvoeren. Het zal moeilijk en eenzaam worden, maar ik wil mijn leven terug en ik wil dat onze zoon niet zo opgroeit. Dat hij leert wat waarden en normen zijn en dat hij zichzelf moet respecteren zoals hij is en anderen in hun waarden moet laten, maar ook voor zichzelf moet opkomen als dat nodig is.
    Ik schrijf dit in de hoop dat mensen die in dezelfde situatie zitten sommige punten herkennen en dat zij de moed verzamelen om ook hun eigen leven weer terug te pakken. Uiteindelijk moet je jezelf gelukkig maken en is het leven te mooi om alleen voor een ander te leven.

  • #4

    Jasmijn (dinsdag, 01 november 2016 20:27)

    Dank je wel voor je aanvullingen! Knap dat je je vertrek aan het voorbereiden bent, het leven kan alleen maar mooier worden. Ik wens je veel succes ermee! Jasmijn